Ustawa o ochronie przyrody (2004)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
Data wydania 16 kwietnia 2004
Miejsce publikacji  Polska, Dz.U. z 2004 r. nr 92, poz. 880
Tekst jednolity Dz.U. z 2020 r. poz. 55
Data wejścia w życie 1 maja 2004
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji ochrona przyrody
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz.U. z 2020 r. poz. 471
Wejście w życie ostatniej zmiany 19 września 2020
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody – polska ustawa uchwalona przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, regulująca kwestie prawne związane z ochroną przyrody w Polsce.

Ustawa określa cele, zasady i formy ochrony przyrody żywej i nieożywionej oraz krajobrazu. Nakłada też obowiązek dbałości o przyrodę będącą dziedzictwem i bogactwem narodowym nie tylko na państwo i samorządy, ale także wszystkie na podmioty prywatne i osoby fizyczne.

Katalog form ochrony przyrody określa art. 6 ustawy i zawiera on następujące prawne formy ochrony przyrody w Polsce: parki narodowe, rezerwaty przyrody, parki krajobrazowe, obszary chronionego krajobrazu, obszary Natura 2000, pomniki przyrody, stanowiska dokumentacyjne, użytki ekologiczne, zespoły przyrodniczo-krajobrazowe, a także ochronę gatunkową roślin, zwierząt i grzybów.

Ustawa określa też zasady ochrona terenów zieleni i zadrzewień (dot. to terenów poza lasami).

W załączniku do ustawy wymienione są parki narodowe w Polsce.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.