viaTOLL

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Viatoll)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Urządzenie viaAUTO montowane w pojazdach o dopuszczalnej masie całkowitej poniżej 3,5 tony

viaTOLL (e-myto) – działający w Polsce elektroniczny system poboru opłat za przejazd drogami krajowymi. Opłata pobierana jest na wybranych odcinkach dróg i zasila Krajowy Fundusz Drogowy. Opłacie podlegają pojazdy samochodowe lub zespoły pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony oraz autobusy niezależnie od dopuszczalnej masy całkowitej. Pozostałe pojazdy mogą dobrowolnie przystąpić do systemu i regulować należność bezobsługowo zamiast płatności ręcznej w miejscach poboru opłat. Na system składają się bramy oraz urządzenia (zwane viaBOX i viaAUTO) umieszczone w pojazdach.

System od 1 lipca 2011 zastąpił pobieranie opłat za pomocą kart opłaty drogowej (winiet), jego budowę w drodze przetargu powierzono austriackiej firmie Kapsch. Nie zdążyła ona jednak na czas podłączyć wszystkich urządzeń naliczających samochodom przejechane kilometry do systemu informatycznego, w związku z czym faktycznie system zaczął funkcjonować 3 lipca 2011. Za opóźnienie firma musiała zapłacić karę umowną[1]. Koszt budowy systemu wyniósł 4,9 mld zł. W pierwszej fazie wdrażania do systemu włączono 649 km autostrad, 554 km dróg ekspresowych i 370 km dróg krajowych. W 2014 systemem miało być objętych 2880 km autostrad i dróg ekspresowych. Brak uiszczenia opłaty skutkuje karą, której wysokość w roku 2011 ustalono na 3 tys. zł[2].

Wysokość opłat uzależniona jest od:

  • kategorii drogi
  • kategorii pojazdu (autobusy, samochody o dmc od 3,5 do 12 t i powyżej 12 t)
  • klasy emisji spalin Euro[2].

Opisywano przypadki, gdy system ViaToll błędnie wskazywał, że kierowca przejechał pod którąś z bramek bez wymaganej opłaty lub kilkukrotnie zawyżał jej wysokość[3][4][5][6][7]. Zdaniem rzeczniczki prasowej viaTOLL system działa dobrze, wykryto wady fabryczne jedynie w 1124 urządzeniach (na ponad 1,1 miliona rozdysponowanych), natomiast zdaniem reprezentanta jednej z kancelarii prawnych, broniącego ofiar wad systemu, dotychczas poszkodowanych mogło zostać już kilkanaście tysięcy kierowców[7].

W czasie wdrażania systemu krytyce poddano fakt obciążania opłatą wszystkich zespołów pojazdów o dmc powyżej 3,5 t, w tym samochodu dostawczego o dmc 3 t z przyczepą lekką 0,6 t (a więc zespołu, dla którego nie jest wymagana kategoria prawa jazdy B+E), samochodu osobowego z dużą przyczepą campingową czy lawetą pod łódź bez względu na fakt, czy pojazdy są ładowne, czy próżne; zwrócono też fakt na uciążliwość dokonywania rejestracji takich przypadków w ESPO, połączonej z udowodnieniem klasy Euro samochodu osobowego[2].

W 2014 dzięki systemowi pobrano opłaty w wysokości 1,42 mld zł[8]. Wg szacunków GDDKIA, do roku 2018 wpływy Skarbu Państwa z tytułu opłat drogowych miały wynieść 23,6 mld zł (14,2 mld zł od ciężarówek i autobusów i 9,4 mld zł od samochodów osobowych na autostradach).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. E-myto w proszku tvn24.pl.
  2. a b c Mirosław Ganiec. Jak my to przetrwamy?. „TSLbiznes”. ISSN 2081-5255. 
  3. http://www.rmf24.pl/fakty/polska/news-wykonawca-systemu-viatoll-odpowiada-na-zarzuty-kierowcow,nId,384172.
  4. http://www.csk.szczecin.pl/component/content/article/40/182.
  5. http://www.rmf24.pl/tylko-w-rmf24/pawel-swiader/blogi/news-niekonczace-sie-klopoty-z-systemem-viatoll,nId,360820.
  6. http://www.eprzewoznik.pl/?p=17716.
  7. a b Łukasz Kuligowski. E-myto bezlitosne dla kierowców. „Rzeczpospolita”. 87 (9511), s. A9, 2013-04-13. Jeremi Jędrzejkowski – redaktor prowadzący. Warszawa: Gremi Media. ISSN 0208-9130 (pol.). 
  8. Andrzej Kublik Już prawie 4 mln zł dziennie z płatnych dróg.

Bibliografia[edytuj]

  • Ustawa z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz.U. z 2015 r. poz. 641, ze zm.)

Linki zewnętrzne[edytuj]