Visage

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Visage
Steve Strange, lead singer of English New Wave group "Visage".jpg
Rok założenia 1978
Rok rozwiązania 1985
Pochodzenie  Wielka Brytania
Gatunek new romantic, synth pop, new wave
Aktywność 1978–1985,
2004-obecnie
Wytwórnia płytowa Polydor Records
Strona internetowa

Visagebrytyjski zespół założony w Londynie w 1978 roku, wykonujący popularną na początku lat 80. muzykę z gatunku new romantic, synth pop i new wave. Ich największy przebój to "Fade to Grey" z roku 1980, który zdefiniował brzmienie muzyki pop wczesnych lat 80. Grupa rozpadła się w 1985 roku po wydaniu trzech albumów, lecz wznowiła działalność w 2004 w nowym składzie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Czołową postacią Visage był Steve Strange, były członek punkowych formacji The Moors Murderers i The Photos. Na początku w skład zespołu wchodził tylko Strange, DJ Rusty Egan, wcześniej perkusista zespołu The Rich Kids, oraz Midge Ure, powiązany z popularną grupą Ultravox. Jesienią 1979 roku ukazał się pierwszy singel Visage, pt. "Tar". Następnie zespół związał się z większą wytwórnią, Polydor Records, która w grudniu 1980 wydała singel "Fade to Grey". Utwór osiągnął duży międzynarodowy sukces na początku 1981 roku, przyczyniając się do spopularyzowania nurtu new romantic, na co wpływ miały także ekstrawaganckie stroje i makijaż Strange'a. Największą popularnością grupa cieszyła się w Niemczech, gdzie zarówno singel "Fade to Grey", jak i debiutancki album Visage znalazły się na pierwszych miejscach list sprzedaży[1].

Jesienią 1981 roku muzycy nagrali materiał na drugą płytę, The Anvil. Tytuł albumu został zaczerpnięty z nazwy popularnego wówczas klubu gejowskiego, znajdującego się w Nowym Jorku. Promujące wydawnictwo single "The Damned Don't Cry" i "Night Train" stały się kolejnymi przebojami w dorobku Visage. Krótko po sukcesie The Anvil Midge Ure opuścił zespół, by skupić się na pracy w zespole Ultravox, który zaczął wówczas zdobywać jeszcze większą popularność niż Visage. W okrojonym składzie grupa wydała singel "Pleasure Boys" jesienią 1982, jednak nagranie to nie cieszyło się popularnością.

Po dwuletniej przerwie w nagrywaniu, podczas której wytwórnia Polydor wydała składankę Fade to Grey – The Singles Collection, zespół powrócił w 1984 roku z trzecim albumem, Beat Boy. Płyta okazała się komercyjną porażką i ostatnim studyjnym wydawnictwem Visage. Zespół opuścili kolejni dwaj członkowie, a w 1985 roku nastąpiło ostateczne rozwiązanie grupy[2]. Ukazała się wówczas jedynie kompilacja wideo zatytułowana Visage, na której znalazły się teledyski zespołu.

Po rozpadzie Visage Steve Strange założył nowy zespół, Strange Cruise, mający w dorobku jedynie jedną płytę z 1986 roku, która nie spotkała się z sukcesem. Na listy przebojów zespół Visage powrócił w roku 1993 z remiksem najsłynniejszego przeboju, "Fade to Grey". W 2004 roku Strange reaktywował Visage w nowym składzie, a 6 lat później wydana została kompilacja The Face – The Very Best of Visage. W 2013 roku ukazała się czwarta studyjna płyta grupy, Hearts and Knives, lecz nie spotkała się ona z sukcesem.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1983: Fade to Grey – The Singles Collection
  • 1997: Master Series
  • 2000: The Damned Don't Cry
  • 2010: The Face – The Very Best of Visage

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 1979: "Tar"
  • 1980: "Fade to Grey"
  • 1981: "Mind of a Toy"
  • 1981: "Visage"
  • 1982: "The Damned Don't Cry"
  • 1982: "Night Train"
  • 1982: "Pleasure Boys"
  • 1984: "Love Glove"
  • 1984: "Beat Boy"
  • 2013: "Shameless Fashion"
  • 2013: "Dreamer I Know"

Przypisy

  1. Liedsuche (niem.). www.charts-surfer.de. [dostęp 2011-02-18].
  2. Julia Stuart: Steve Strange: The dandy who fell to earth (ang.). www.independent.co.uk. [dostęp 2011-02-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]