Visage

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Visage
ilustracja
Rok założenia 1978
Rok rozwiązania 1985
Pochodzenie  Wielka Brytania
Gatunek new romantic, synth pop, new wave
Aktywność 1978–1985,
2004-2010
2012-2015
Wydawnictwo muzyczne Polydor Records
Strona internetowa

Visagebrytyjski zespół założony w Londynie w 1978 roku, wykonujący popularną na początku lat 80. muzykę z gatunku new romantic, synth pop i new wave. Singlem który odniósł największy sukces był Fade to Grey z 1980. Grupa rozpadła się w 1985 roku po wydaniu trzech albumów, lecz wznowiła działalność w 2004 w nowym składzie, zakończyła działalność w 2010 by po raz kolejny zacząć działać w roku 2012. Pomimo różnych składów grupie przewodził zawsze Steve Strange, zespół rozwiązał się definitywnie w roku 2015 po śmierci wokalisty[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Czołową postacią Visage był Steve Strange, były członek punkowych formacji The Moors Murderers i The Photos. Na początku w skład zespołu wchodził tylko Strange, DJ Rusty Egan, wcześniej perkusista zespołu The Rich Kids, oraz Midge Ure, powiązany z popularną grupą Ultravox. Jesienią 1979 roku ukazał się pierwszy singel Visage, pt. Tar. Następnie zespół związał się z większą wytwórnią, Polydor Records, która w grudniu 1980 wydała singel Fade to Grey. Utwór osiągnął duży międzynarodowy sukces na początku 1981 roku, przyczyniając się do spopularyzowania nurtu new romantic, na co wpływ miały także ekstrawaganckie stroje i makijaż Strange'a. Największą popularnością grupa cieszyła się w Niemczech, gdzie zarówno singel Fade to Grey, jak i debiutancki album Visage znalazły się na pierwszych miejscach list sprzedaży[2].

Jesienią 1981 roku muzycy nagrali materiał na drugą płytę, The Anvil. Tytuł albumu został zaczerpnięty z nazwy popularnego wówczas klubu gejowskiego, znajdującego się w Nowym Jorku. Promujące wydawnictwo single The Damned Don't Cry i Night Train stały się kolejnymi przebojami w dorobku Visage. Krótko po sukcesie The Anvil Midge Ure opuścił zespół, by skupić się na pracy w zespole Ultravox, który zaczął wówczas zdobywać jeszcze większą popularność niż Visage. W okrojonym składzie grupa wydała singel Pleasure Boys jesienią 1982, jednak nagranie to nie cieszyło się popularnością.

Po dwuletniej przerwie w nagrywaniu, podczas której wytwórnia Polydor wydała składankę Fade to Grey – The Singles Collection, zespół powrócił w 1984 roku z trzecim albumem, Beat Boy. Płyta okazała się komercyjną porażką i ostatnim studyjnym wydawnictwem Visage. Zespół opuścili kolejni dwaj członkowie, a w 1985 roku nastąpiło ostateczne rozwiązanie grupy[3]. Ukazała się wówczas jedynie kompilacja wideo zatytułowana Visage, na której znalazły się teledyski zespołu.

Po rozpadzie Visage Steve Strange założył nowy zespół, Strange Cruise, mający w dorobku jedynie jedną płytę z 1986 roku, która nie spotkała się z sukcesem. Na listy przebojów zespół Visage powrócił w roku 1993 z remiksem najsłynniejszego przeboju, Fade to Grey. W 2004 roku Strange reaktywował Visage w nowym składzie, a 6 lat później wydana została kompilacja The Face – The Very Best of Visage. W 2013 roku ukazała się czwarta studyjna płyta grupy, Hearts and Knives, lecz nie spotkała się ona z sukcesem.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1983: Fade to Grey – The Singles Collection
  • 1997: Master Series
  • 2000: The Damned Don't Cry
  • 2010: The Face – The Very Best of Visage

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 1979: "Tar"
  • 1980: "Fade to Grey"
  • 1981: "Mind of a Toy"
  • 1981: "Visage"
  • 1982: "The Damned Don't Cry"
  • 1982: "Night Train"
  • 1982: "Pleasure Boys"
  • 1984: "Love Glove"
  • 1984: "Beat Boy"
  • 2013: "Shameless Fashion"
  • 2013: "Dreamer I Know"

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jason Ankeny: Visage biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2018-03-01].
  2. Liedsuche (niem.). www.charts-surfer.de. [dostęp 2011-02-18].
  3. Julia Stuart: Steve Strange: The dandy who fell to earth (ang.). www.independent.co.uk. [dostęp 2011-02-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]