Władysławów (Litwa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysławów
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Litwa
Okręg mariampolski
Burmistrz Algimantas Damijonaitis
Powierzchnia 4,03 km²
Populacja (2017)
• liczba ludności
• gęstość

1 567
389 os./km²
Nr kierunkowy 345
Kod pocztowy LT–71317
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Władysławów
Władysławów
Ziemia54°46′N 22°52′E/54,766667 22,866667
Strona internetowa
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Władysławów, także Nowe Miasto (lit. Kudirkos Naumiestis wymowa i, dawniej Vladislavovas) – miasto na Litwie położone w okręgu mariampolskim, 25 km od Szaków i 19 km od Wyłkowyszek.

Miasto hospodarskie lokowane w 1643 roku, położone było w Księstwie Żmudzkim[1].

Historia[edytuj]

Miasto zostało po raz pierwszy wspomniane jako osada Duoliebaičiai[potrzebny przypis] w 1561. W 1639 otrzymało nazwę Władysławów (lit. Vladislavovas) – nadała ją Cecylia Renata, żona króla Władysława IV. W 1643 król nadał osadzie prawa miejskie. W popularnym użyciu funkcjonowała nazwa Nowe Miasto, która nie była jednak oficjalną. Miasto królewskie w 1782 roku[2]. W okresie krótkiego panowania pruskiego miasteczko nosiło nazwę Neustadt-Schirwindt, od rzeki Szyrwinty (lit. Širvinta, niem. Schirwindt). Od 1867 było stolicą powiatu władysławowskiego guberni suwalskiej Królestwa Polskiego (kongresowego). W 1900 miasto otrzymało nazwę Naumiestis, tj. Nowe Miasto[potrzebny przypis]. W 1934 władze litewskie nadały obecną nazwę dla uhonorowania pisarza Vincasa Kudirki, który mieszkał w mieście pomiędzy 1895–1899.

Zabytki[edytuj]

W mieście znajduje się klasztor karmelitów ufundowany w 1644 przez żonę Władysława IV oraz kościół katolicki pw. Znalezienia Krzyża Świętego(lit.): barokowy i pokarmelicki, zbudowany w latach 1783–1803. Został zniszczony w czasie II wojny światowej, po wojnie odbudowany. Cenne wyposażenie wnętrza.

W domu, w którym mieszkał pisarz litewski Vincas Kudirka, urządzono muzeum.

Galeria[edytuj]

Ludzie urodzeni we Władysławowie[edytuj]

  • Antoni Hałko – polski polityk ruchu ludowego, poseł na Sejm w II RP

Przypisy

  1. Stanisław Alexandrowicz, Geneza i rozwój sieci miasteczek Białorusi i Litwy do połowy XVII w., w: Acta Baltico‑Slavica t. 7, 1970, s. 104.
  2. Magazin für die neue Historie und Geographie Angelegt, t. XVI, Halle, 1782, s. 15.

Linki zewnętrzne[edytuj]