Wacław Bajkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Bajkowski
Data i miejsce urodzenia 31 grudnia 1875
Włostowice
Data i miejsce śmierci 11 kwietnia 1941
Dachau (KL)
prezydent Lublina
Okres od 1916
do 1918
Przynależność polityczna Stronnictwo Narodowe

Wacław Bajkowski (ur. 31 grudnia 1875 we wsi Włostowice, zm. 11 kwietnia 1941 w Dachau (KL)) – polski adwokat, prezydent Lublina w latach 1916–1918, działacz społeczny[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Hipolita, organisty w Puławach i Pauliny Czerniewskiej. Urodził się we wsi Włostowice, obecnie dzielnica Puław. Zdał maturę w 1899 roku w gimnazjum rządowym w Lublinie, w 1903 roku ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, w 1908 ukończył aplikację adwokacką i założył kancelarię, którą prowadził do 1919 roku. Od 5 września do 21 listopada 1915 pełnił obowiązki sędziego Trybunału Lubelskiego. Brał udział w organizowaniu samorządu miejskiego w Lublinie. W 1916 objął mandat radnego, 28 grudnia tego samego roku rada miejska powołała go na urząd prezydenta miasta, który sprawował do 28 marca 1918.

Rząd Jana Kucharzewskiego w dniu 9 lutego 1918 powołał go na stanowisko komisarza wyborczego w Lublinie przed wyborami do Rady Stanu Królestwa Polskiego. W 1919 otworzył kancelarię adwokacką w Zamościu. Działał w Stronnictwie Narodowym z ramienia którego kilka razy został wybrany do rady miejskiej w Zamościu.

Został aresztowany przez Gestapo 19 czerwca 1940, osadzony początkowo w Rotundzie Zamojskiej, następnie na Zamku w Lublinie. Wywieziono go do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen i Dachau, tam 11 kwietnia 1941 został zamordowany.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Konstancją Dobrowolską. Dzieci Jan, Tadeusz i Zofia (ur. 16 listopada 1907, zm. 30 stycznia 1996 w Opolu). W Zamościu mieszkali nad Bolesławem Leśmianem[2].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Od 2009 jedna z lubelskich ulic położona na starym mieście tuż przy gmachu Ratusza, wcześniej ulica Przystankowa nosi imię Wacława Bajkowskiego[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marczuk 1996 ↓, s. 19.
  2. Leśmianowie we wspomnieniach Janiny Bojarczuk. [dostęp 2016-04-11].
  3. Uchwała Rady Miasta Lublina. 2009-09-03. [dostęp 2016-04-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]