Wacław Pelikan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wacław Pelikan

Wacław Pelikan (ur. 1790 Słonim, zm. 1873) – polski lekarz, chirurg.

Pierwotnie adiunkt akademii petersburskiej, mianowany w 1817 profesorem chirurgii na Cesarskim Uniwersytecie Wileńskim. W latach 1824–1831 dziekan, prorektor i rektor Uniwersytetu Wileńskiego. W 1820 objął katedrę anatomii na tej uczelni, a w 1833 w Petersburgu.

Od 1829 roku kierował cenzurą wileńską, był inicjatorem wprowadzenia na uczelni systemu szpiegostwa i delatorstwa. W 1831 roku musiał opuścić Wilno[1].

Wydał wiele prac naukowych i podręcznik Myologja czyli nauka o muskułach ciała ludzkiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zygmunt Szczęsny Feliński, Pamiętniki, oprac., przygotował do druku i opatrzył przedmową Eligiusz Kozłowski, Warszawa 1986, s. 682.