Wacław Tkaczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wacław Tkaczuk (ur. 1942), dziennikarz, krytyk literacki, poeta. Absolwent polonistyki na KUL.

Życiorys[edytuj]

W latach 1981 - 1985 sekretarz redakcji tygodnika „Antena”. Z Polskim Radiem związany w latach 1990 - 2005. Pełnił tam funkcję sekretarza i wicedyrektora Programu II PR, od 1994 do 2005 r. był kierownikiem literackim Teatru Polskiego Radia. Animator pozaantenowych spotkań Teatru PR ze słuchaczami, juror Festiwalu Słuchowisk Polskiego Radia w Bolimowie w latach 1997 - 1999, w Rzeszowie w 2000 oraz w Sopocie na I, II, III, IV i VII Krajowym Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej – „Dwa Teatry”. W latach 1999 - 2006 trzykrotnie powołany w skład Komisji Etyki Polskiego Radia. Od 1996 prowadzi zajęcia z zakresu radiowych form artystycznych na Studium Komunikowania Społecznego i dziennikarstwa KUL, członek zespołu redakcyjnego kwartalnika „Regiony” w latach 1999 - 2004.

Dokonania[edytuj]

Wacław Tkaczuk jest autorem licznych audycji literacko - dokumentalnych i poetyckich oraz, rzadziej adaptacji radiowych prozy, dramatu i poezji.

Laureat Złotego Mikrofonu w (1993) i Nagrody Rady Programowej PR w (2004).

Jest laureatem Nagrody Literackiej im. Stanisława Piętaka (1994), za prezentację poezji współczesnej na antenie radiowej.

W 2009 został laureatem Nagrody im. Witolda Hulewicza w kategorii twórczości radiowej za zasługi w dziedzinie kultywowania hulewiczowskich tradycji „Teatru Wyobraźni”, czyli Teatru Polskiego Radia.

Znany również jako poeta, krytyk, wydawca, tłumacz literatury niemieckiej, m.in. utworów J. W. Goethego i R.M. Rilkego.

Linki zewnętrzne[edytuj]