Wanda Polkowska-Markowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wanda Polkowska-Markowska
Data i miejsce urodzenia 8 lutego 1898
Klińce gub. czernihowskiej obecnie w Rosja
Data i miejsce śmierci 29 marca 1958
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód, zajęcie nauczycielka, działaczka społeczna, instruktorka harcerska
Edukacja Uniwersytet Warszawski,Uniwersytet Poznański
Odznaczenia
Medal Niepodległości Złoty Krzyż Zasługi

Wanda Polkowska-Markowska (ur. 20 lipca 1898 w Klińcach gub. czernihowskiej obecnie w Rosji, zm. 29 marca 1958 w Warszawie) – nauczycielka w Warszawskich gimnazjach i liceach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wanda Markowska z Polkowskich córka Wacława i Marii z domu de Lamer. Ukończyła Gimnazjum Św. Katarzyny w Petersburgu w 1916 roku oraz Wyższe Kursy Polskie w Petersburgu [1]. W 1918 roku powróciła do Warszawy i rozpoczęła studia na Uniwersytecie Warszawskim. Kontynuowała tu, rozpoczętą w Petersburgu pracę w harcerstwie. Już w 1919 roku kierowała 15 drużyną żeńską i zgłosiła się do sanitarnej służby frontowej[2]. W 1920 roku razem z Jadwigą Falkowską i M. Żbikowską reprezentowały Okręg Stołeczny Żeński na Konferencji Inspektorów Okręgowych w Warszawie. Na koniec studiów przeniosła się na Uniwersytet Poznański, gdzie zakończyła naukę, przedstawiając pracę o Dziejach Zakonu Dobrzyńskiego[3]. opublikowaną w 1926 roku na łamach Roczników Historycznych[4]. W tym samym roku wyszła za mąż za Adama Markowskiego. W okresie od 1928 do 1944 roku pracowała jako nauczycielka geografii szkołach średnich głównie w Gimnazjum Anny Wazówny[5]. Od lutego 1945 roku rozpoczęła pracę jako nauczycielka w Gimnazjum i Liceum im. Emilii Plater w Zalesiu Dolnym[6]. Po wojnie uczyła w kilku szkołach ogólnokształcących poziomu średniego[7], a następnie, od 1952 roku objęła obowiązki redaktora podręczników geografii w Państwowych Zakładach Wydawnictw Szkolnych.

Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 299a-3-2).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gimnazjum Św. Katarzyny w Petersburgu. www.kimonibyli.pl. [dostęp 8 października 2014].
  2. Anna Zawadzka: Harcerstwo żeńskie w Warszawie. Warszawa: Wydawnictwo "Municipium" SA, 1995. ISBN 83-86691-03-4.
  3. Świadectwo Państwowej Komisji Egzaminacyjnej w Poznaniu znajdujący się w Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego, sygnatura teczki KEM 906
  4. Jadwiga Karwasińska: Recenzja artykułu. kpbc.ukw.edu.pl, 1927. [dostęp 11 października 2014].
  5. Maria Żytkow: Gimnazjum im. Królewny Anny Wazówny w Warszawie. Warszawa: 1987.
  6. Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Plater w Zalesiu Dolnym. Piaseczno – Zalesie Dolne: 2009. ISBN 978-83-929761-0-3.
  7. Babcia uczyła na Sorbonie a nie w Królówce. www.kimonibyli.pl. [dostęp 12 października 2014].
  8. Monitor Polski, R.17, nr 6 (9 stycznia 1934). polona.pl. [dostęp 14 października 2014].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wanda Polkowska-Markowska: Wędrówka kamieni. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1957.
  • Z murów św. Katarzyny: księga pamiątkowa b. wychowanek i wychowanków gimnazjum przy kościele świętej Katarzyny w Petersburgu, Tom 1. Nakładem Stowarzyszenia b. Wychowanek i Wychowanków Gimnazjów przy Kościele św. Katarzyny w Petersburgu, 1933.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]