Wenus z Willendorfu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wenus z Willendorfu
Ilustracja
Czas powstania paleolit
Wysokość 11,1 cm
Miejsce
przechowywania
Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu

Wenus z Willendorfu – mierząca 11,1 cm figurka z epoki górnego paleolitu przedstawiająca postać kobiecą. Wraz z dwiema podobnymi figurkami została znaleziona w 1908 podczas prac drogowych w pobliżu miejscowości Willendorf w Austrii przez robotnika Johanna Verana, zidentyfikowana i opisana przez Josepha Szombathy'ego jako pochodząca z okresu oryniackiego (od nazwy jaskini Aurignac we Francji). Wyrzeźbiona jest z kamienia kredowego niewystępującego w tej okolicy i pomalowana czerwoną ochrą. Obecnie figurki tego rodzaju klasyfikowane są przez archeologów jako tzw. wenus paleolityczna[1].

Zgodnie z analizą stratygrafii stanowiska dokonaną w 1990 roku, szacuje się, że figurkę wyrzeźbiono około 30 tysięcy lat temu. Niewiele wiadomo o jej pochodzeniu, sposobie wykonania, czy znaczeniu kulturalnym[potrzebny przypis].

Figurka została ponownie przebadana w 2007 roku. W wyniku badań ustalono, że kamień pochodzi prawdopodobnie z okolic Brna Figurka Wenus z Willendorfu stanowi obecnie część zbiorów Naturhistorisches Museum w Wiedniu[2].

Kanon piękna[edytuj | edytuj kod]

Twarz figurki jest pokazana tylko schematycznie. Głowę pokrywają intensywnie kręcone włosy. Najbardziej uwydatnione są piersi, brzuch i uda. Masa ciała najpulchniejszych kobiet symbolizowanych przez figurki szacowana jest na 85 do 105 kg, przy wzroście 155 cm daje wynik BMI w granicach 35 do 44 kg/m2[3].

Obfite kształty w czasach prehistorycznych musiały być rzadkie i uchodzić za niezwykłe skoro doczekały się wykonania w formie artystycznej[3]. Badania antropogeniczne ponad 300 obecnych społeczeństw tradycyjnych (przed industrialnych) potwierdzają domysły badaczy, 4/5 badanych społeczeństw uznaje pulchne kobiety za kanon piękna, 90 % z pośród nich szczególnym uznaniem darzy otłuszczenie bioder i nóg u kobiet[3].

Darzenie uwielbieniem przez tysiące lat kobiet obecnie uznawanych za otyłe ma wiele hipotez, najczęściej powtarza się iż wynikała to m.in. z trudnych warunków bytowania, permanentnego niedoborów żywieniowych, powszechności chorób i śmierci wynikającej z ich następstwa, ciągłego widma głodu, a także nierówności społecznych[3]. Zaokrąglona sylwetka świadczyła o zamożności, pozycji społecznej, płodności, była kanonem piękna przez tysiąclecia[3].

Temat tabu[edytuj | edytuj kod]

Pomimo że rzeźba pochodzi z okresu paleoitu i jest dziełem sztuki, w czerwcu 2017 roku zdjęcie tej rzeźby zostały uznane przez administratorów portalu społecznościowego Facebook za element pornograficzny. Zdjęcie opublikowała włoska archiwistka Laura Ghianda. O sytuacji zostało poinformowane wiedeńskie Naturhistorisches Museum. W marcu 2018 muzeum wygrało proces z Facebookiem w tej sprawie[4][5][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Venus of Willendorf, www.visual-arts-cork.com [dostęp 2018-12-19].
  2. venus-forschung, Naturhistorisches Museum Wien [dostęp 2018-12-19].
  3. a b c d e Alicja Budnik, Otyłość na przestrzeni dziejów, Tekst dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska (CC-BY-SA), Warszawa 2017.
  4. Facebook uznał figurkę Wenus z Willendorfu za pornografię, www.rmf24.pl [dostęp 2018-12-19] (pol.).
  5. Redakcja, Facebook ocenzurował Wenus z Willendorfu. Wiedeńskie muzeum tłumaczy, że słynna prehistoryczna figura nie jest „niebezpieczną pornografią” | nczas.com [dostęp 2018-12-19] (pol.).
  6. Alexandra Ma, Facebook banned a user from posting a photo of a 30,000-year-old statue of a naked woman — and people are furious, Business Insider [dostęp 2018-12-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]