Wielkołucki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb

Wielkołucki – polski herb szlachecki z nobilitacji, odmiana herbu Jelita.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu srebrnym trzy kopie czarne w gwiazdę, środkowa na opak w słup.

Klejnot: wieża drewniana gorejąca.

Labry czarne, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany w 1580 Kacprowi Wielochowi z odmianą nazwiska na Wielkołucki, za męstwo w czasie oblężenia Wielkich Łuków. Herb powstał w wyniku adopcji do herbu Jelita[2].

Herbowni[edytuj]

Ponieważ herb Wielkołucki był herbem własnym, prawo do posługiwania się nim przysługuje tylko jednemu rodowi herbownemu::

Wielkołucki (Wielołucki).

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 313. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]