Wierzchowina (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Wierzchowina w innych znaczeniach tego słowa.
Wierzchowina
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat krasnostawski
Gmina Żółkiewka
Liczba ludności (2014) 432[1]
Strefa numeracyjna (+48) 84
Kod pocztowy 22-335[2]
Tablice rejestracyjne LKS
SIMC 0907444
Położenie na mapie gminy Żółkiewka
Mapa lokalizacyjna gminy Żółkiewka
Wierzchowina
Wierzchowina
Położenie na mapie powiatu krasnostawskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krasnostawskiego
Wierzchowina
Wierzchowina
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Wierzchowina
Wierzchowina
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wierzchowina
Wierzchowina
Ziemia50°51′02″N 22°49′48″E/50,850556 22,830000

Wierzchowinawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie krasnostawskim, w gminie Żółkiewka[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.

Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Żółkiewka[1].

Historia[edytuj]

Wieś notowana w początkach XIV wieku jako Wierzchlaniowa (rok 1305), następnie jako Vyrzchowyna w 1505 roku i Wierzchovina w 1607[5].

Wierzchowina, wieś, folwark i dobra u źródeł rzki Lentowni alias Łętowni (dopływ Wieprza) w powiecie krasnostawskim ówczesnej gminie Żółkiewka, parafii Chłaniów, odległe 28 wiorst od Krasnegostawu posiadały w roku 1890 ma 61 domów i 601 mieszkańców wyznania rzymskokatolickiego. Ludność trudni się rolnictwem we wsi kowal, stolarz, bednarz, tkacz[6].

Według spisu z roku 1827 było tu 59 domów i 311 mieszkańców. Wieś ta jest miejscem urodzenia Antoniego Wieniarskiego [a] (ur. 21 stycznia 1823), autora wielu obrazków z życia ludu miejskiego i wiejskiego.

Podobno (jak podaje Słownik z roku 1893) pierwotna nazwa brzmiała „Wierzehlaniowa”, jak ma o tym świadczyć akt erekcji parafii Chłaniów z roku 1305 oraz inne późniejsze akty kościelne i sądowe. W ostatnich czasach właściciel dóbr Wierzchowina Koszarski na obszarze po wyciętym lesie założył folwark Koszarsko (w r. 1882) i oddzielił z dóbr osobny folwark Borowiny[6].

Dobra Wierzchowina składały się w r. 1890 z folwarków: Wierzchowina i Koszarsko, nomenklatur Borowina i Wąż, rozległość dominalna mórg 1823, a w tym: folwark Wierzchowina gruntów ornych i ogrodów 804 mórg, łąk mórg 72, lasu mórg 320, nieużytków mórg 27; budynków murowanych 4, drew. 18; płodozm. 7. polowy. Folwark Koszarsko gruntów ornych i ogrodów mórg 459, lasu mórg 128, nieużytków mórg 13; budynków drewnianych 3; lasy urządzone; młyn wodny. Wieś Wierzchowina osad 57, mórg 771 i Wieś Majdan Wierzchowiński osad 14, mórg 152[6].

Uwagi

  1. Antoni Wieniarski (1825–1870), polski pisarz używający pseudonimu Grzegorz Kostrzewa, wiele lat pracował jako urzędnik, a twórczością literacką zajmował się w czasie wolnym. Pisał artykuły do czasopism warszawskich, sztuki dramatyczne, komedie oraz powieści historyczne. Był jednym z najlepszych znawców życia ówczesnej Warszawy, jego utwory zawierają bogaty materiał historyczno-obyczajowy epoki. Jest autorem m.in. następujących pozycji: Obrazki lubelskie (1854), Pogadanki. Szkice teraźniejszości i przeszłości (1854), Powieści historyczne (1852), Powieści z podań i dziejów polskich (1860), Szwaczka warszawska. Krotochwila w jednym akcie ze śpiewakami (1857), Ulicznik warszawski. Krotochwila ze śpiewakami w jednym akcie (1856), Warszawiacy i hreczkosieje. Komedia w trzech aktach ze śpiewakami (1857) (Cyfroteka.pl Nota).

Przypisy

  1. a b Jednostki pomocnicze gminy Żółkiewka. Urząd Gminy Żółkiewka. [dostęp 2016-02-13].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2016-02-13].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 18.11.2015]. 
  5. Czopek ↓, s. 199.
  6. a b c Wierzchowina 1(2) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIII: Warmbrun – Worowo. Warszawa, 1893.

Bibliografia[edytuj]