Wiesiołowski Hrabia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiesiołowski Hrabia

Wiesiołowski Hrabiapolski herb hrabiowski, odmiana herbu Ogończyk, nadany w Galicji.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu czerwonym pół pierścienia z zaćwieczoną rogaciną, srebrne. Na tarczy korona hrabiowska, z której klejnot herbowy: dwa ramiona gołe, naturalne, wzniesione ku górze. Labry: czerwone, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Nadany wraz z tytułem hrabiego (hoch- und wohlgeboren, graf von) 1 grudnia 1780 (dyplom z 12 czerwca 1782) w Galicji Andrzejowi Wiesiołowskiemu. Podstawą nadania był patent szlachecki z 1775 roku, wywód szlachectwa przed komisją magnatów, pełniona funkcja radcy trybunalnego galicyjskiego, sprawowane urzędy powiatowe, oraz pomoc przy rewindykacji Galicji.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Jedna rodzina herbownych (herb własny):

  • graf von Wiesiołowski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sławomir Górzyński: Arystokracja polska w Galicji: studium heraldyczno-genealogiczne. Warszawa: DiG, 2009, s. 384-385. ISBN 978-83-7181-597-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]