Wilgotnica cytrynowa
.jpg) | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
wilgotnica cytrynowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Hygrocybe citrina (Rea) J.E. Lange Fl. Agaric. Danic. 5: 27 (1940) | |
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Wilgotnica cytrynowa (Hygrocybe citrina (Rea) J.E. Lange) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae)[1].
Systematyka i nazewnictwo
[edytuj | edytuj kod]Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1910 r. Carleton Rea, nadając mu nazwę Hygrophorus citrinus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1940 r. Jakob Emanuel Lange[1]. Synonimy[2]:
- Gliophorus citrinus (Rea) Kovalenko 1989
- Godfrinia citrina (Rea) Herink 1958
- Hygrocybe citrina (Rea) J.E. Lange 1940 var. citrina
- Hygrophorus citrinus Rea 1910
Nazwę polską podała Barbara Gumińska w 1997 r., używała też nazwy wilgotnica lepka[3].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Jeden z najmniejszych gatunków wilgotnic. Średnica 1–2,5 cm, u młodych okazów wypukły, u starszych płasko rozpostarty, czasami nawet wklęsły. Brzeg prążkowany. Powierzchnia gładka, śluzowata o barwie cytrynowożółtej, czasami z pomarańczowym odcieniem. Po wyschnięciu staje się żółty[4].
Dość rzadkie i różnej długości. Przyrośnięte lub nieco zbiegające. Barwa cytrynowożółta, ostrza równe[4].
Wysokość 2–4 cm, grubość 0,2–0,3 cm, walcowaty, gąbczasty, prosty lub wygięty. Powierzchnia gładka, nieco lepka, o barwie cytrynowożółtej. Przy podstawie nieco jaśniejszy[4].
Miękki, żółty, po uszkodzeniu nie zmieniający barwy. Bez zapachu, smak łagodny[4]. Miąższ – żółty (jaśniejszy niż powierzchnia kapelusza), miękki, po przekrojeniu niezmieniający barwy, o smaku łagodnym i bez zapachu.
Biały. Zarodniki eliptyczne, gładkie[4].
- Gatunki podobne
Jest w Polsce kilka gatunków żółtych wilgotnic: wilgotnica ostrostożkowata (Hygrocybe acutoconica), wilgotnica żółknąca (Hygrocybe chlorophana), wilgotniczka papuzia (Gliophorus psittacinus), wilgotnica cytrynowozielonawa (Hygrocybe citrinovirens). Wilgotnica cytrynowa jest najmniejszą z nich. Najbardziej podobna wilgotnica cytrynowozielonawa jest większa i ma białe blaszki[4].
Występowanie i siedlisko
[edytuj | edytuj kod]Najwięcej stanowisk podano w Europie, poza nią pojedyncze w Ameryce Północnej i Azji[5]. W Polsce gatunek mało znany. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano tylko 3 stanowiska (w Pieninach, Bieszczadach i pod Warszawą)[6], ale w późniejszych latach podano nowe stanowiska[7].
Rośnie na ziemi wśród traw i mchów, szczególnie na terenach trawiastych (polany, łąki, pastwiska). Owocniki pojawiają się pojedynczo lub w małych grupkach od września do października[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2016-10-25] (ang.).
- ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2016-10-25] (ang.).
- ↑ Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
- 1 2 3 4 5 6 7 B. Gumińska, Flora Polska (Flora of Poland). Grzyby (Mycota). Tom XXVI. Wodnichowate (''Hygrophoraceae''), Kraków: Uniwersytet Jagielloński, Instytut Botaniki, 1997.
- ↑ Występowanie Hygrocybe citrina na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2025-11-14] (ang.).
- ↑ Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 307, ISBN 83-89648-09-1.
- ↑ Hygrocybe citrina (wilgotnica cytrynowa) [online] [dostęp 2025-11-14] (ang.).