Wilhelm I, elektor Hesji-Kassel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilhelm I
ilustracja
Wilhelm I, elektor Hesji-Kassel
Landgraf Hesji-Kassel
Okres panowania od 1785
do 1803
Poprzednik Fryderyk II Heski
Następca landgrafstwo podniesione do rangi elektoratu w 1803
Elektor Hesji-Kassel
Okres panowania od 1803
do 1807
Poprzednik Elektorat Hesji-Kassel od 1803
Następca aneksja Hesji-kassel przez Królestwo Westfalii
Okres panowania od 1813
do 1821
Poprzednik restauracja Elektoratu Hesji-Kassel od 1813
Następca Wilhelm II
Dane biograficzne
Dynastia heska
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1743
Kassel
Data i miejsce śmierci 27 lutego 1821
w Kassel
Ojciec Fryderyk II Heski
Matka Maria Hanowerska
Żona Wilhelmina Karolina Duńska
Dzieci Maria Fryderyka
Karolina Amalia
Fryderyk
Wilhelm II
Odznaczenia
Order Lwa Złotego (Hesja) Order Zasługi Wojskowej (Hesja) Order Hełmu Żelaznego (Hesja)

Wilhelm I, elektor Hesji-Kassel (ur. 3 stycznia 1743 w Kassel, zm. 27 lutego 1821 tamże) – landgraf Hesji-Kassel Wilhelm IX od 1785 do 1803, kiedy to został księciem-elektorem. W latach 1807-1813 elektorat Hesja-Kassel nie istniało samodzielne, lecz było włączone do Królestwa Westfalii. W latach 1813–1821 znów istniało jako Elektorat.

Dzieciństwo i młodość[edytuj]

Jego ojcem był landgraf Fryderyk II Heski (zm. 1785), a matką Maria Hanowerska, córka Jerzego III, króla Wielkiej Brytanii. Młodość spędził w mieście Getynga i tamtejszym znakomitym uniwersytecie, a także w Danii.

Gdy Fryderyk Heski - jego ojciec przeszedł na katolicyzm (1749), dziadek Wilhelma Wilhelm VIII Heski starał się ograniczyć jego wpływ na społeczeństwo heskie. W 1754 roku zgodnie z dokumentami znanymi jako: heskie akty asekuracyjne, niem. Assekurationsakte, przekazał wnukowi Wilhelmowi hrabstwo Hanau-Münzenberg, (które po śmierci ostatniego rodzimego hrabiego (Johanna Reinharda III von Hanau - 1736 r.) należało do landgrafstwa Hesja-Kassel), by było zarządzane niezależnie od landgrafstwa, rządzonego przez katolickiego Fryderyka II.

Gdy Wilhelm VIII zmarł w 1760 roku, Wilhelm (IX) sam rządził Hanau (samodzielnie dopiero od pełnoletności - 1764), a jego katolicki ojciec landgrafstwem. Z tych lat pochodzi miejscowość wypoczynkowa Wilhelmsbad.

Polityka[edytuj]

Wilhelm IX jako landgraf Hesji-Kassel od 1785 był władcą w stylu ancien régime'u, sceptycznym wobec nowych prądów, jakie niosło ze sobą Oświecenie. Krytykowano go za prowadzenie tradycyjnego wynajmu heskich żołnierzy innym państwom i posiadanie metres.

Posiadał stopień feldmarszałka pruskiej armii. Gdy trwała wojna o sukcesję bawarską (1778-1779) brał udział w kampanii po stronie Prus. W roku 1792 brał udział w kampanii przeciw Francji rewolucyjnej. W 1795 negocjował pokój.

Wilhelm był jednym z najbogatszych niemieckich książąt swych czasów. Frankfurcki bankier Mayer Amschel Rothschild pomógł mu uratować majątek przed zakusami chciwego Napoleona.

Wilhelm nie przystąpił do pronapoleońskiego Związku Reńskiego, więc w roku 1806, gdy wybuchła wojna francusko-pruska, ogłosił neutralność. Napoleon i tak obsadził jego kraj swymi wojskami. Wilhelm udał się do Szlezwiku, a potem do Pragi. Terytoria Hesji-Darmstadt przejęło Królestwo Westfalii, hrabstwo Hanau-Münzenberg było w latach 1806-1810 podległe francuskiej administracji wojskowej, a 1810-1813 należało do utworzonego przez Napoleona hrabstwa Frankfurtu.

Po klęsce Napoleona w 1813 Hesja-Kassel znów zaistniała. Wilhelm I starał się odwołać wszystkie bezprawne decyzje najeźdźcy. Między innymi znów nakazał żołnierzom i dworzanom nosić peruki. Niektórzy historycy upatrują w tym przyczyn rewolucji roku 1830.

W Kassel kazał on powiększyć kompleks zamkowy Wilhelmshöhe i zbudować posiadłość Löwenburg. Mieszkała tam jego ukochana Karoline von Schlotheim, późniejsza hrabina Hessenstein. Do dziś istniejąca piramida w Stamfordscher Garten przypomina o wizycie landgrafa Wilhelma w 1787 klasztorze Haina.

Potomstwo[edytuj]

1 września 1764 roku Wilhelm (IX) poślubił księżniczkę Wilhelminę Karolinę Duńską (1747-1820), córkę króla Danii i Norwegii Fryderyka V. Miał z nią czworo dzieci:

Wilhelm miał też metresy:

Bibliografia[edytuj]

  • Franz G. Eckhart, Das Haus Hessen. Eine europäische Familie. Kohlhammer, Stuttgart 2005, ​ISBN 3-17-018919-0​.
  • Rainer von Hessen (Hrsg.), Wir Wilhelm von Gottes Gnaden. Die Lebenserinnerungen Kurfürst Wilhelms I. von Hessen 1743–1821. Campus-Verlag, Frankfurt/M. 1996, ​ISBN 3-593-35555-8​.
  • Philipp Losch, Kurfürst Wilhelm I., Landgraf von Hessen. Ein Fürstenbild aus der Zopfzeit. Elwert, Marburg 1923.
  • Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln ("Stammtafeln zur Geschichte der europäischen Staaten/Neue Folge; 3). Klostermann, Frankfurt/M. 2000, Tafel 255ff.
  • Reinhard Suchier, Die Grabmonumente und Särge der in Hanau bestatteten Personen aus den Häusern Hanau und Hessen. In: Programm des Königlichen Gymnasiums zu Hanau. Hanau 1879, s. 1-56.
  • Gerhard Bott, "Heilübung und Amüsement. Das Wilhelmsbad des Erbprinzen". CoCon-Verlag Hanau 2007. ​ISBN 978-3-937774-00-8​.


Poprzednik
Fryderyk II Heski
Coat of arms of Hesse.svg Landgraf Hesji-Kassel
1785-1803
Coat of arms of Hesse.svg Następca
landgrafstwo podciągniete do rangi elektoratu w 1803 roku
Poprzednik
Elektorat Hesji-Kassel od 1803 roku
Coat of arms of Hesse.svg Elektor Hesji-Kassel
1803-1807
Coat of arms of Hesse.svg Następca
aneksja Hesji-kassel przez Królestwo Westfalii
Poprzednik
restauracja Elektoratu Hesji-Kassel od 1813
Coat of arms of Hesse.svg Elektor Hesji-Kassel
1813-1821
Coat of arms of Hesse.svg Następca
Wilhelm II, elektor Hesji-Kassel