Wilhelm z Rubruk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wilhelm z Rubruk
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

ok. 1220
Rubrouck

Data śmierci

ok. 1293

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

franciszkanie

Śluby zakonne

Trasa podróży Wilhelma

Wilhelm z Rubruk (ur. ok. 1220 w Rubrouck; zm. ok. 1293) – flamandzki franciszkanin, misjonarz i podróżnik. W latach 1253-1255 posłował z ramienia króla Francji Ludwika IX Świętego na dwór wielkiego chana mongolskiego Mongke. Celem tej wyprawy było wybadanie czy chan mongolski byłby skłonny przyjąć wiarę chrześcijańską i stać się sojusznikiem w walce z Turkami. Jechał przez Konstantynopol, Krym, Ural, stepy, pustynię Gobi do stolicy chana, Karakorum, gdzie przybył w 1253 roku[1]. Jego zdaniem chan mongolski miał się wyrazić, iż najpotężniejszym władcą Zachodu jest król Francji.

Sporządził wartościowy opis ze swej podróży (Itinerarium), który stał się jednym z najważniejszych dla średniowiecznej Europy zbiorem wiadomości o Azji. Zawarł w nim m.in. opis praktyk szamanów mongolskich, nestorian azjatyckich, mnichów buddyjskich i wiele elementów życia codziennego samych Mongołów (ubiór, warunki mieszkaniowe, pożywienie itp.). Jako pierwszy Europejczyk podał informacje na temat pisma chińskiego[2], pierwszy także wykazał że wzmiankowana w antycznych źródłach Seres oraz Kataj to jeden i ten sam kraj[3]. Jego opis geograficzny brzegów Morza Kaspijskiego przyczynił się do obalenia rozpowszechnionego w Europie od starożytności poglądu (podpartego autorytetem Izydora z Sewilli), wedle którego stanowiło ono jedynie zatokę Oceanu Północnego[4].

W czerwcu 1254 roku wyruszył w podróż powrotną wioząc list wielkiego chana do króla Francji wzywającego go do uznania się za wasala władcy Mongołów[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wielka Historia Świata – Późne średniowiecze. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona. T. 5. Kraków: Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 562. ISBN 83-85719-89-X.
  2. Wilfrid Blunt: The Golden Road to Samarkand. London: Viking Press, 1973, s. 111. ISBN 0-241-02298-3.
  3. Stuart B. Schwartz: Implicit Understandings: Observing, Reporting, and Reflecting on the Encounters Between Europeans and Other Peoples in the Early Modern Era. Cambridge: Cambridge University Press, 1994, s. 40. ISBN 978-0-521-45880-1.
  4. Evelyn Edson: The World Map, 1300-1492: The Persistence of Tradition and Transformation. Baltimore, Maryland: The Johns Hopkins University Press, 2007, s. 94. ISBN 978-0-8018-8589-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]