Willa Müllerów w Pradze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Willa Müllerów
Müllerova vila
Willa Müllera w Pradze
Willa Müllera w Pradze
Państwo  Czechy
Miejscowość Praga
Typ budynku willa
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Adolf Loos
Inwestor František Müller
Rozpoczęcie budowy 1928
Ukończenie budowy 1930
Położenie na mapie Pragi
Mapa lokalizacyjna Pragi
Willa Müllerów
Willa Müllerów
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Willa Müllerów
Willa Müllerów
50°05′33,2″N 14°22′42,2″E/50,092556 14,378389
Strona internetowa
Willa Müllera w Pradze od północy

Willa Müllera w Pradze (zwana także Willą Loosa) – luksusowa willa w Pradze w Czechach, w dzielnicy Ořechovka. Stanowi przykład wczesnego modernizmu w realizacji domu jednorodzinnego.

Historia i architektura[edytuj]

Willę projektował architekt Adolf Loos przy współpracy Karla Lhoty, na zlecenie Franciszka Müllera (zamożnego właściciela firmy budowlanej Kapsa-Müller, który chciał się przeprowadzić z Pilzna do Pragi). Obiekt powstał w latach 1928–1930, czyli ważnym dla czeskiej architektury XX w. okresie, kiedy to Ludwig Mies van der Rohe stawiał w Brnie Willę Tugendhatów. W projekcie Loos położył nacisk nie tylko na funkcjonalne myślenie, ale i wdrożył swoją teorię „Raumplanu“ – przestrzeń domu nie była dzielona na jednakowe piętra, ale rozczłonkowana na przestrzenno-funkcjonalne „sześciany” – osie widokowe poszczególnych izb obiektu przecinały się na różnych płaszczyznach.

Na zarzuty, że dom jest bardzo surowy, Loos (wróg wszelkiej ornamentyki), odpowiadał, że stawia go dla zamawiającego, a nie dla komentatorów. Funkcjonalność willi była zresztą bardzo dyskusyjna i wielokrotnie krytykowana. Np. parkowanie auta w garażu powodowało, że w całym domu czuć było odór spalin. Sam Franciszek Müller udusił się podczas dokładania paliwa do kotła centralnego ogrzewania.

Socjalizm i dzień dzisiejszy[edytuj]

Wraz z epoką socjalizmu dom został znacjonalizowany, a wdowie po Müllerze (Miladzie) przyznano tylko dwie izby. W pozostałych osadzono różnego rodzaju państwowe organizacje, np. wydawnictwo pedagogiczne. Wdowie udało się jednak zgromadzić dużą ilość oryginalnych sprzętów z wyposażenia willi. Te których nie zmieściła we własnych pokojach rozdała lub sprzedała znajomym, w związku z czym większość wyposażenia udało się uratować przed zniszczeniem lub kradzieżą. Po upadku komunizmu większość z nich wróciła do willi.

Po Aksamitnej rewolucji willę od właścicieli odkupiło miasto Praga, celem jak najwierniejszej rekonstrukcji, w oparciu o materiały archiwalne.

Dojazd[edytuj]

Dojazd zapewniają tramwaje praskie – linie 1, 2 i 18.

Zobacz też[edytuj]

Galeria[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]