Wincenty Kaŭn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy bł. Wincentego Kaŭna. Zobacz też: innych błogosławionych o tym samym imieniu.
Błogosławiony
Wincenty Kaŭn JS

ビセンテ・かうん
męczennik
Data i miejsce urodzenia 1579
Hanseong
Data i miejsce śmierci 20 czerwca 1626
Nagasaki
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 7 lipca 1867
Rzym
przez papieża Piusa IX
Wspomnienie 20 czerwca

Wincenty Kaŭn SJ (jap. ビセンテ・かうん Bisente Kaun?, także Vincentius Caun ur. 1579 w Hanseong, zm. 20 czerwca 1626 w Nagasaki)koreański brat z zakonu jezuitów, błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, ofiara prześladowań antykatolickich w Japonii, zamordowany z nienawiści do wiary (łac) odium fidei[1][2][3][4][5].

Życiorys[edytuj]

Po okresie wzmożonej działalności misyjnej Kościoła katolickiego, gdy w 1613 roku siogun Hidetada Tokugawa wydał dekret, na mocy którego zakazano praktykowania i nauki religii, a pod groźbą utraty życia wszyscy misjonarze mieli opuścić Japonię, rozpoczęły się trwające kilka dziesięcioleci krwawe prześladowania chrześcijan[6]. Grupa jezuitów do której należał Wincenty Kaŭn padła ofiarą eskalacji prześladowań zainicjowanych przez sioguna Iemitsu Tokugawę[7].

Wincenty Kaŭn urodził się w zamożnej rodzinie mieszkającej w stolicy Korei Hanseong (współcześnie Seul)[1]. W 1591 roku dostał się do niewoli i jako jeniec kapitana Augustyna Tsunokami trafił do Japonii i tam oddany na wychowanie jezuitom[4]. Chrzest przyjął w 1592 roku z rąk ojca Piotra da Morecon[1]. Przez następne lata pobierał nauki w jezuickiej szkole misyjnej w Arima (pod Kobe) i został katechetą[4][2]. Towarzyszył o. Zoli w drodze do Korei gdzie mieli zakładać misję[4]. Okrężna droga przez Chiny, którą rozpoczął w 1612 roku zawiodła go do Pekinu i tam przyswoił sobie język chiński w mowie i piśmie, ale do celu podróży nie dotarł[2][8]. Z o. Zoli przez Makau powrócili do Japonii i współpracowali w ewangelizacji do aresztowania[4]. Realizując powołanie dzięki znajomości chińskiego, japońskiego i koreańskiego przyczynił się do skuteczności działania misji ewangelizacyjnej jezuitów w Azji[9]. Razem uwięziono ich w więzieniu na terenie miasta Shimabara[8].

Dzięki nadzwyczajnym uprawnieniom współwięzionego ojca prowincjała Franciszka Pacheco uczestniczący w utworzonej przez niego wspólnocie modlitewnej wierni, którzy ubiegali się o przyjęcie do Towarzystwa Jezusowego zostali braćmi zakonnymi[1][8]. W tej grupie znalazł się Wincenty Kaŭn[2].

17 czerwca[5] 1626 roku grupa więzionych dołączyła w Nagasaki do innych zakonników i 20 czerwca wszystkich żywcem spalono na podmiejskim wzgórzu[8].

7 lipca 1867 papież Pius IX beatyfikował Alfonsa z Navarrete i 204 towarzyszy wraz z męczennikami Towarzystwa Jezusowego, zabitymi za wyznawanie wiary w krajach misyjnych, wśród których był Wincenty Kaŭn[10]. Grupa jezuitów zamordowanych tego dnia określani są jako Franciszek Pacheco i towarzysze[3].

Dies natalis jest dniem, kiedy w Kościele katolickim obchodzone jest wspomnienie liturgiczne błogosławionego[5].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d Fros Henryk: Święci i błogosławieni Towarzystwa Jezusowego. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, 1992, s. 111. ISBN 83-85304-50-9.
  2. a b c d Tom Rochford, SJ: Blessed Vincentius Caun (ang.). Society of Jesus. [dostęp 2015-06-08].
  3. a b Fros Henryk: Święci i błogosławieni Towarzystwa Jezusowego. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, 1992, s. 110. ISBN 83-85304-50-9.
  4. a b c d e Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 439. ISBN 978-83-7318-736-8.
  5. a b c Antonio Borrelli: Beati Francesco Pacheco e compagni Gesuita, martire in Giappone (wł.). 2005-02-23. [dostęp 2015-06-06].
  6. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 427. ISBN 978-83-7318-736-8.
  7. Tom Rochford, SJ: Blessed Francisco Pacheco (ang.). Society of Jesus. [dostęp 2015-06-08].
  8. a b c d Fros Henryk: Święci i błogosławieni Towarzystwa Jezusowego. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, 1992, s. 112. ISBN 83-85304-50-9.
  9. Beatos Francisco Pacheco y ocho compañeros, religiosos mártires (hiszp.). [dostęp 2015-06-08].
  10. Martiri dichiarati Santi della Compagnia di Gesu' (wł.). [dostęp 2015-06-08].