Witold Jabłoński (pisarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy pisarza. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Witold Jabłoński
Ilustracja
Witold Jabłoński w lipcu 2005
Data i miejsce urodzenia 1957
Łódź
Alma Mater Uniwersytet Łódzki
Dziedzina sztuki fantastyka
Ważne dzieła
  • Gwiazda Wenus, Gwiazda Lucyfer

Witold Jabłoński (ur. 1957 w Łodzi) – polski pisarz fantastyki oraz tłumacz literatury rosyjskojęzycznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Łódzkim, sekretarz Jerzego Andrzejewskiego, w latach 1995–1997 dziennikarz i recenzent teatralny Gazety Wyborczej oraz publicysta dodatku kulturalnego „Verte”. Od 1998 dyrektor Wydziału Kultury i Sztuki w łódzkim urzędzie miejskim, od 1999 do 2003 dyrektor Śródmiejskiego Forum Kultury, zwolniony z tej posady przez prezydenta Jerzego Kropiwnickiego. Zdaniem pisarza, jest to wynik oskarżeń o antykościelność powieści Uczeń czarnoksiężnika. Z drugiej strony rzecznik prezydenta Łodzi twierdził, że stało się tak, ponieważ dom kultury nie przynosił spodziewanych dochodów.

Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich od 1996 roku.

Laureat nagrody Towarzystwa Kultury Teatralnej za osiągnięcia w dziedzinie „prasa popularyzatorem teatru”. Powieść Fryne hetera była nominowana do Nagrody im. Jerzego Żuławskiego.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • 1988Gorące uczynki
  • 1990Wyznania Chińskiej Kurtyzany. Tortury miłości (razem z Maciejem Świerkockim)
  • 1991Uczennica Chińskiej Kurtyzany (razem z Maciejem Świerkockim)
  • 1992Trędowaci
  • 1992 – Tajemnica Baronessy
  • 1992 – Syn Ordynata
  • Dziedziczka
    • 1992 – tom I
    • 1993 – tom II
  • 1993 – Polska klasa (powieść obyczajowa opublikowana pod pseudonimem Maciej Witkowski, razem z Maciejem Świerkockim)
  • 2003Dzieci Nocy (horror fantastyczny z elementami political fiction)
  • Cykl „Gwiazda Wenus, Gwiazda Lucyfer”, inspirowany życiem Witelona:
    • 2003 – Uczeń czarnoksiężnika.
    • 2004Metamorfozy
    • 2006Ogród miłości
    • 2007Trupi korowód
  • 2008Fryne hetera
  • 2011Kochanek Czerwonej Gwiazdy
  • 2013Słowo i miecz
  • 2015Ślepy demon. Sieciech
  • 2017Dary bogów[1]
  • 2019 – Popiel. Syn popiołów

Tłumaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adrian Turzański: Wywiad z Witoldem Jabłońskim. kawerna.pl, 2017-09-26. [dostęp 2019-08-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]