Wojciech Matusiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Matusiak
Ilustracja
Narodowość  Polska
Data urodzenia 2 czerwca 1945
Poprzednie drużyny

1964-69 LZS Gryf Szczecin
1969-79 Arkonia Szczecin

Największe sukcesy
zwycięstwo w Tour de Pologne 1969
Dorobek medalowy

Wojciech Władysław Matusiak (ur. 2 czerwca 1945 w Sierakowie) - polski kolarz szosowy i torowy, zwycięzca 26. Tour de Pologne w 1969, olimpijczyk z Meksyku. Czterokrotny mistrz Polski na szosie i torze.

Kariera sportowa[edytuj]

Był zawodnikiem LKS Pyrzyce (1964), Gryfa Szczecin (1964-1969) i Arkonii (1969-1979). Jego największymi sukcesami szosowymi było zwycięstwo w Tour de Pologne w 1969 (w czasie wyścigu wygrał dwa etapy i był liderem zawodów od II etapu do końca wyścigu) i mistrzostwo Polski w indywidualnym wyścigu szosowym ze startu wspólnego w 1967. Na torze czterokrotnie zdobywał mistrzostwo Polski: 1 x na 4000 m drużynowo na dochodzenie (1969) i 2 x w długodystansowym wyścigu na 50 km (1969, 1970). Ponadto czterokrotnie zdobywał wicemistrzostwo Polski: w 1975 w indywidualnym wyścigu szosowym ze startu wspólnego, w 1966 w szosowym wyścigu drużynowym, w 1967 i 1968 w torowym wyścigu na 4000 m na dochodzenie; trzykrotnie wywalczył brązowy medal mistrzostw Polski: w 1968 - w szosowym wyścigu drużynowym, torowym wyścigu długodystansowym na 50 km i torowym wyścigu na 1000 m ze startu zatrzymanego. W 1967 zwyciężył z drużyną na 4000 m na dochodzenie w zawodach Ogólnopolskiej Spartakiady.

Reprezentował Polskę na mistrzostwach świata i Igrzyskach Olimpijskich. W 1968 zajął 8 miejsce na torowych mistrzostwach świata w wyścigu na 4000 m na dochodzenie indywidualnie. W tym samym roku startował też na Igrzyskach Olimpijskich, zajmując 5-8 m. w wyścigu na 4000 m na dochodzenie drużynowo. Na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu (1976) był rezerwowym polskiej kadry szosowej, a przed ewentualnym startem doznał kontuzji.

Czterokrotnie wystąpił w indywidualnym wyścigu szosowym na mistrzostwach świata (1970 - 46 m., 1973 - 5 m. w wyścigu, który wygrał Ryszard Szurkowski przed Stanisławem Szozdą, 1974 - 19 m., 1975 - zdyskwalifikowany) i trzykrotnie w szosowym wyścigu drużynowym MŚ (1969 - 4 m., 1970 - 6 m., 1974 - 7 m.).

Trzykrotnie startował w Wyścigu Pokoju (1970 - 9 m. i wygrany etap, 1971 - 21 m., 1976 - 34 m.). Ponadto w w 1970 wygrał Wyścig dookoła Szkocji, w 1974 był trzeci w klasyfikacji końcowej Tour de Pologne, w 1967, 1972 i 1976 wygrał po jednym z etapów Tour de Pologne.

W 1969, 1970 i 1973 był zwycięzcą plebiscytu "Kuriera Szczecińskiego" na najlepszego sportowca regionu. Po zakończeniu kariery pracował jako trener w Arkonii (1977-1990).

W 1996 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (M.P. z 1997, nr 14, poz. 126) Jest honorowym obywatelem Pyrzyc.

Bibliografia[edytuj]