Tour de Pologne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czesław Lang – od 1993 organizator wyścigu

Tour de Pologne (pol. Wyścig dookoła Polski, TdP) – wieloetapowy szosowy wyścig kolarski, organizowany cyklicznie na terenie Polski, będący jedną z najbardziej prestiżowych międzynarodowych imprez sportowych w Polsce organizowanych regularnie. Od 1. edycji w 1928 do 49. w 1992 posiadał status wyścigu amatorskiego (jedynie w 1974 wyjątkowo rozgrywany był w formule open z udziałem zawodowców). Od 1993 – po przejęciu organizacji przez Czesława Langa – jest w pełni zawodowy. Od 2005 należał do cyklu UCI ProTour, od 2009 do UCI World Ranking, od 2011 do UCI World Tour.

Całkowita długość trasy TdP oscyluje obecnie w granicach 1200 kilometrów, choć w przeszłości bywała znacznie dłuższa (w 1953 roku kolarze musieli pokonać aż 2311 km), a jej przebieg wiedzie z północy na południe Polski. Od 1999 do 2005 wyścig kończyła górska czasówka z metą na Orlinku w Karpaczu. W sezonie 2008 trasa zawodów została diametralnie zmieniona i przeniesiona na wschodnie tereny kraju. Od tego momentu meta wyścigu usytuowana jest w Krakowie. Od 2016 rozgrywany jest również Tour de Pologne kobiet - pierwsza (i dotychczas jedyna) edycja rozpoczęła się dzień po zakończeniu wyścigu mężczyzn.

Historia[edytuj]

TdP 2004, etap górski
W okolicach Świdnicy
Finał w Karpaczu
TdP 2011 w Warszawie

Wstępne koncepcje przeprowadzenia w odrodzonej i niepodległej Polsce wieloetapowej imprezy kolarskiej – wzorowanej na coraz popularniejszym Tour de France – pojawiały się już na początku lat 20. XX wieku. Bardziej realnych kształtów pomysły te nabrały jednak dopiero kilka lat później, gdy konkretny projekt jej organizacji przedstawiły wspólnie: Warszawskie Towarzystwo Cyklistów i dziennik „Przegląd Sportowy”. To właśnie z ich inicjatywy postanowiono późnym latem 1928 rozegrać I Bieg Kolarski dookoła Polski (pierwsza i oryginalna nazwa TdP). Jego historyczna, premierowa edycja odbyła się w dniach 7–11 września 1928 roku, a na starcie stanęło 71 kolarzy, z których – po przejechaniu prawie 1500 km – najlepszym okazał się Feliks Więcek z Bydgoskiego Klubu Kolarskiego.

Do wybuchu II wojny światowej odbyły się jeszcze cztery edycje narodowego touru, z których dwie – w latach 1937 i 1939 – wygrał „tygrys szos” – Bolesław Napierała.

Pierwsze wyścigi znacznie różniły się od współczesnych. Etapy były o wiele dłuższe (często na dystansie ok. 300 km), kolarze notorycznie łapali „gumy” na szutrowych drogach, a w celu zaspokojenia głodu przerywali jazdę, by skorzystać z przygotowanych posiłków.

Po zakończeniu działań wojennych wrócono do idei kolarskiej walki dookoła Polski. W 1947 roku dzięki współpracy: Polskiego Związku Kolarskiego, wydawcy prasowego „Czytelnik” i grupy dziennikarzy, udało się po 8-letniej przerwie reaktywować wyścig. Zwycięzcą po przejechaniu zaledwie czterech etapów i 606 km (najkrótsza trasa w całej historii TdP) okazał się Stanisław Grzelak (Tramwajarz Łódź). Od tego czasu (aż do połowy lat 90. XX wieku) nie udało się jednak uzyskać wyścigowi odpowiedniej rangi. Na przeszkodzie stanęła postawa władz i faworyzowanie innej imprezy kolarskiej – Wyścigu Pokoju. Z tego okresu warto odnotować: triumfy kolarzy zagranicznych – Włocha Francesco Locatelliego (1949), Belga Rogera Dierckena (1960), Hiszpana José Luis Viejo (1972) oraz Belga André Delcroix (1974), najdłuższą edycję wyścigu – 2311 km i 13 etapów (1953) oraz hat-trick zwycięstw Mariana Więckowskiego (w latach 1954–1956), co powtórzył dopiero Dariusz Baranowski (w latach 1991–1993).

Od 1993 roku funkcję dyrektora wyścigu objął wicemistrz Igrzysk Olimpijskich w Moskwie i pierwszy polski kolarz zawodowy – Czesław Lang, którego praca zaowocowała regularnym wzrostem prestiżu imprezy.

W 1996 roku została ona oznaczona kategorią 2.5, najniższą w ówczesnym kalendarzu UCI.

W 1997 roku podczas Kongresu Międzynarodowej Unii Kolarskiej w San Sebastián, Tour de Pologne awansował o jedną klasę, otrzymując kategorię 2.4 i został zakwalifikowany jako „Wyścig Narodowy”.

W 1999 roku na Mistrzostwach Świata w Weronie Komisja Techniczna UCI awansowała wyścig do klasy 2.3, a 12 października 2001 roku, podczas kongresu Rady Kolarstwa Zawodowego (Professional Cycling Council), Tour ponownie awansował, otrzymując kategorię 2.2.

W 2005 roku decyzją władz UCI Wyścig został włączony do cyklu wielu imprez nazwanych UCI ProTour, jako jedyna tego typu impreza w Europie Środkowo-Wschodniej[1]. W skład tej wyselekcjonowanej grupy weszły trzy wielkie toury (Grand Tour): Giro d’Italia, Tour de France, Vuelta a España, klasyki Pucharu Świata, wyścigi etapowe kategorii 2.HC (np. Paryż-Nicea, Tour de Suisse), klasyki 1.HC (np. La Flèche Wallonne – Walońska Strzała). Tour de Pologne jako jedyny awansował o dwie klasy i został zrównany z imprezami 2.HC.

Przez wiele lat Tour de Pologne odbywał się w różnych terminach (najczęściej pomiędzy lipcem a październikiem). Po przejęciu wyścigu przez Czesława Langa pierwszym stałym terminem aż do 2008 roku był wrzesień (najczęściej drugi tydzień tego miesiąca). Od 2009 roku wyścig odbywa się w sierpniu (jednak od tego czasu pierwsze etapy odbywały się w ostatnich dniach lipca) zaledwie tydzień po Tour de France jednocześnie nie kolidując z odbywającym się w tym samym czasie Vuelta a España (z wyjątkiem 2012 i 2016 roku kiedy to z powodu letnich igrzysk olimpijskich wyścig wyjątkowo odbywał się w lipcu kolidując jednocześnie z Tour de France).

Pięciokrotnie Tour de Pologne otrzymał tytuł „Najlepszej Imprezy Sportowej Roku” w Polsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego, w latach 1995, 1996, 2004, 2008 i 2011. Zyskuje również uznanie władz Międzynarodowej Unii Kolarskiej zdobywając wysokie oceny za organizację[2]

Koszulki[edytuj]

Koszulki podstawowe[edytuj]

Marcin Osiński w różowej koszulce najaktywniejszego kolarza
Murilo Fischer w białej koszulce najlepszego górala podczas TdP2007

Podczas wyścigu prowadzone są różne klasyfikacje zawodników, najlepszy kolarz w danej kategorii otrzymuje koszulkę jej lidera, w której kontynuuje wyścig na następnym etapie. Te koszulki to:

  • żółta koszulka – jedzie w niej lider czasowej indywidualnej klasyfikacji generalnej. Jest nim zawodnik, którego suma czasów zarejestrowanych na poszczególnych etapach, łącznie ze wszystkimi bonifikatami i karami, jest najmniejsza;
  • różowa koszulka – jedzie w niej najlepszy kolarz w klasyfikacji górskiej (tzw. góral). Podczas etapów górskich na trasie znajdują się premie górskie kilku kategorii, punkty przyznawane są kilku pierwszym kolarzom w zależności od kategorii;
  • granatowa koszulka – jedzie w niej najlepszy kolarz w klasyfikacji na najaktywniejszego. W wyścigu przyznawane są punkty za specjalne lotne premie. Na linii premii lotnej trzej pierwsi zawodnicy otrzymują odpowiednio następującą liczbę punktów: 3, 2, 1;
  • biała koszulka – jedzie w niej najlepszy kolarz w klasyfikacji punktowej. W wyścigu przyznawane są punkty za dojechanie na metę na czołowych pozycjach w etapach, jak i za tzw. lotne premie charakterystyczne dla etapów płaskich. Na mecie każdego z etapów 20 pierwszych zawodników otrzymuje następującą liczbę punktów za zajęte miejsca:
Miejsce Punkty
1 20
2 19
3 18
4 17
5 16
Miejsce Punkty
6 15
7 14
8 13
9 12
10 11
Miejsce Punkty
11 10
12 9
13 8
14 7
15 6
Miejsce Punkty
16 5
17 4
18 3
19 2
20 1

Na koniec każdego etapu liderzy tych 4 klasyfikacji są oficjalnie dekorowani koszulkami przez organizatora wyścigu i są zobowiązani jechać w nich kolejnego dnia.

Jeśli ten sam zawodnik będzie liderem więcej niż jednej klasyfikacji, zakłada koszulkę według następującej hierarchii:

  1. "Klasyfikacja generalna" (żółta koszulka)
  2. "Klasyfikacja górska" (różowa koszulka)
  3. "Klasyfikacja na najaktywniejszego" (granatowa koszulka)
  4. "Klasyfikacja punktowa" (biała koszulka)

Klasyfikacje dodatkowe[edytuj]

Obok podstawowych organizator zawodów prowadzi(ł) także dodatkowe klasyfikacje:

obecnie:

  • klasyfikacja drużynowa;
  • klasyfikacja na najlepszego Polaka

w przeszłości:

  • niebieska koszulka – klasyfikacja na najwszechstronniejszego;
  • biało-granatowa koszulka – klasyfikacja zawodników, którzy wygrali największą ilość etapów;

Punkty do ProTour[edytuj]

Uczestnicy wyścigu, startujący w barwach zespołów UCI ProTeams (dwadzieścia najlepszych licencjonowanych zespołów świata), mają możliwość od 2005 roku zdobycia w Tour de Pologne punktów do klasyfikacji UCI ProTour. Są one przyznawane dziesięciu najlepszym zawodnikom w końcowej klasyfikacji generalnej oraz pięciu najlepszym zawodnikom na poszczególnych etapach. Zawodnicy startujący w Zawodowych Ekipach Kontynentalnych (Professional Continental Teams) nie otrzymują punktów.

Punkty za klasyfikację generalną wyścigu:

Miejsce Punkty
1 100
2 80
3 70
4 60
5 50
Miejsce Punkty
6 40
7 30
8 20
9 10
10 4

Za zwycięstwa etapowe:

Miejsce Punkty
1 6
2 4
3 2
4 1
5 1
TdP 2009 – ucieczka w Łańcucie

Triumfatorzy Tour de Pologne[edytuj]

Lista zwycięzców indywidualnej klasyfikacji generalnej[edytuj]

Lp. Rok Etapy Km Zwycięzca Klub
1. 1928 8 1491 II Rzeczpospolita Feliks Więcek Bydgoski Klub Kolarski
2. 1929 12 2250 II Rzeczpospolita Józef Stefański AKS Warszawa
***
3. 1933 9 1721 II Rzeczpospolita Jerzy Lipiński Skoda Warszawa
***
4. 1937 9 1336 II Rzeczpospolita Bolesław Napierała Polska II
***
5. 1939 8 1291 II Rzeczpospolita Bolesław Napierała Syrena Warszawa
***
6. 1947 4 606 Polska Rzeczpospolita Ludowa Stanisław Grzelak Tramwajarz Łódź
7. 1948 11 1963 Polska Rzeczpospolita Ludowa Wacław Wójcik Polska I
8. 1949 12 1994 Włochy Francesco Locatelli Włochy
***
9. 1952 11 1959 Polska Rzeczpospolita Ludowa Wacław Wójcik CWKS Warszawa
10. 1953 13 2311 Polska Rzeczpospolita Ludowa Mieczysław Wilczewski Unia Chorzów
11. 1954 12 1925 Polska Rzeczpospolita Ludowa Marian Więckowski CWKS Warszawa
12. 1955 10 1563 Polska Rzeczpospolita Ludowa Marian Więckowski CWKS Warszawa
13. 1956 8 1221 Polska Rzeczpospolita Ludowa Marian Więckowski CWKS Legia Warszawa
14. 1957 11 1968 Polska Rzeczpospolita Ludowa Henryk Kowalski Lechia Gdańsk
15. 1958 11 2038 Polska Rzeczpospolita Ludowa Bogusław Fornalczyk LZS Myszków
16. 1959 11 1621 Polska Rzeczpospolita Ludowa Wiesław Podobas CWKS Warszawa
17. 1960 8 1336 Belgia Roger Diercken Belgia
18. 1961 8 1329 Polska Rzeczpospolita Ludowa Henryk Kowalski Lechia Gdańsk
19. 1962 8 1278 Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Kudra Społem Łódź
20. 1963 8 1482 Polska Rzeczpospolita Ludowa Stanisław Gazda Start Bielsko
21. 1964 10 1394 Polska Rzeczpospolita Ludowa Rajmund Zieliński LZS Nowogard
22. 1965 9 1318 Polska Rzeczpospolita Ludowa Józef Beker LZS Mokrzeszów
23. 1966 10 1272 Polska Rzeczpospolita Ludowa Józef Gawliczek LZS II
24. 1967 11 1682 Polska Rzeczpospolita Ludowa Andrzej Bławdzin LZS Mazowsze
25. 1968 12 1757 Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Kudra Społem Łódź
26. 1969 13 1795 Polska Rzeczpospolita Ludowa Wojciech Matusiak Arkonia Szczecin
27. 1970 12 1611 Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Stachura Unia Oświęcim
28. 1971 12 1291 Polska Rzeczpospolita Ludowa Stanisław Szozda CWKS Legia Warszawa
29. 1972 10 1194 Państwo Hiszpańskie José Luis Viejo Hiszpania
30. 1973 12 1512 Polska Rzeczpospolita Ludowa Lucjan Lis Górnik Radzionków
31. 1974 p+11 1593 Belgia André Delcroix Belgia
32. 1975 p+10 1440 Polska Rzeczpospolita Ludowa Tadeusz Mytnik Flota Gdynia
33. 1976 p+10 1499 Polska Rzeczpospolita Ludowa Janusz Kowalski Polska
34. 1977 p+10 1460 Polska Rzeczpospolita Ludowa Lechosław Michalak Polska I
35. 1978 p+11 1415 Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Brzeźny Polska I
36. 1979 p+9 1335 Polska Rzeczpospolita Ludowa Henryk Charucki Metalowiec
37. 1980 p+10 1282 Polska Rzeczpospolita Ludowa Czesław Lang Polska I
38. 1981 p+9 1195 Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Brzeźny Polska I
39. 1982 p+8 892 Polska Rzeczpospolita Ludowa Andrzej Mierzejewski Polska
40. 1983 p+9 1147 Polska Rzeczpospolita Ludowa Tadeusz Krawczyk Polska I
41. 1984 p+9 1219 Polska Rzeczpospolita Ludowa Andrzej Mierzejewski Polska
42. 1985 p+10 1224 Polska Rzeczpospolita Ludowa Marek Leśniewski Polska
43. 1986 p+10 1490 Polska Rzeczpospolita Ludowa Marek Kulas Polska
44. 1987 p+8 1162 Polska Rzeczpospolita Ludowa Zbigniew Piątek Polska
45. 1988 p+7 1016 Polska Rzeczpospolita Ludowa Andrzej Mierzejewski LZS I
46. 1989 p+8 1271 Polska Rzeczpospolita Ludowa Marek Wrona JZS Jelcz Oława
47. 1990 9 1207 Polska Mieczysław Karłowicz JZS Jelcz
48. 1991 p+8 1222 Polska Dariusz Baranowski OZKol Wałbrzych
49. 1992 p+8 1149 Polska Dariusz Baranowski Soia – Górnik
50. 1993 p+12 1794 Polska Dariusz Baranowski Pekaes Lang Rover Legia
51. 1994 p+7 1110 Włochy Maurizio Fondriest Lampre Panaria Animex
52. 1995 p+7 1254 Polska Zbigniew Spruch Lampre Panaria Animex
53. 1996 8 1346 Rosja Wiaczesław Dżawanian Roslotto ZG
54. 1997 8 1499 Szwajcaria Rolf Järmann Casino – Géant
55. 1998 8 1434 Rosja Siergiej Iwanow TVM Farm Frites
56. 1999 7 1164 Polska Tomasz Brożyna Mróz
57. 2000 7 1171 Polska Piotr Przydział Mat Ceresit CCC
58. 2001 8 1249 Czechy Ondřej Sosenka CCC Mat
59. 2002 8 1273 Francja Laurent Brochard Jean Delatour
60. 2003 8 1233 Polska Cezary Zamana Action Nvidia Mróz
61. 2004 8 1264 Czechy Ondřej Sosenka Aqua & Sapone
62. 2005 8 1246 Luksemburg Kim Kirchen Fassa Bortolo
63. 2006 7 1221 Niemcy Stefan Schumacher Gerolsteiner
64. 2007 7 1237 Belgia Johan Vansummeren Predictor-Lotto
65. 2008 6[a] 1076 Niemcy Jens Voigt Team CSC
66. 2009 7 1253 Włochy Alessandro Ballan Lampre
67. 2010 7 1241 Irlandia Daniel Martin Garmin-Transitions
68. 2011 7 1113 Słowacja Peter Sagan Liquigas
69. 2012 7 1234 Włochy Moreno Moser Liquigas
70. 2013 7 1227 Holandia Pieter Weening Orica-GreenEDGE Cycling Team
71. 2014 7 1251 Polska Rafał Majka Tinkoff-Saxo
72. 2015 7 1076 Hiszpania Jon Izagirre Movistar Team
73. 2016 6[b] 1190 Belgia Tim Wellens Lotto Soudal
74. 2017 7 1123 Belgia Dylan Teuns BMC Racing Team

p – prolog

Lista zwycięzców pozostałych klasyfikacji[edytuj]

Lp. Rok Klasyfikacja
górska
Klasyfikacja
aktywnych (sprints)
Klasyfikacja
punktowa
Klasyfikacja
drużynowa
1. 1928 AKS Warszawa
2. 1929 AKS Warszawa
3. 1933 Jur Warszawa
4. 1937 Polska I
5. 1939
6. 1947 Ruch Chorzów
7. 1948 Polska I
8. 1949 Rumunia
9. 1952 CWKS I
10. 1953
11. 1954 CWKS I
12. 1955 CWKS I
13. 1956 CWKS I
14. 1957 Federacja Gwardia
15. 1958 Belgia Constant Goossens
16. 1959
17. 1960 ZSRR
18. 1961 LZS I
19. 1962 LZS I
20. 1963 Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Kudra Polska Rzeczpospolita Ludowa Rajmund Zieliński
21. 1964 LZS I
22. 1965 Start I
23. 1966 Polska Rzeczpospolita Ludowa Józef Gawliczek Niemiecka Republika Demokratyczna Bernard Patzig LZS II
24. 1967 Polska Rzeczpospolita Ludowa Józef Mikołajczyk Polska Rzeczpospolita Ludowa Andrzej Bławdzin LZS Zieloni
25. 1968 Polska I
26. 1969 Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Magiera Polska Rzeczpospolita Ludowa Zygmunt Hanusik Polska II
27. 1970 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jurij Połupanow Polska Rzeczpospolita Ludowa Henryk Woźniak
28. 1971 Polska Rzeczpospolita Ludowa Ryszard Szurkowski Polska Rzeczpospolita Ludowa Ryszard Szurkowski Katowice
29. 1972 Państwo Hiszpańskie José Luis Viejo Państwo Hiszpańskie José Luis Viejo
30. 1973 Polska Rzeczpospolita Ludowa Ryszard Szurkowski
31. 1974 Polska Rzeczpospolita Ludowa Ryszard Szurkowski Polska Rzeczpospolita Ludowa Ryszard Szurkowski
32. 1975 Czechosłowacja Miroslav Sýkora Polska I
33. 1976 Polska
34. 1977 NRD
35. 1978 Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Brzeźny Polska I
36. 1979 Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Krawczyk Polska Rzeczpospolita Ludowa Ryszard Szurkowski Chemik
37. 1980 Polska Rzeczpospolita Ludowa Lechosław Michalak
38. 1981 Polska Rzeczpospolita Ludowa Roman Cieślak Polska Rzeczpospolita Ludowa Tadeusz Krawczyk Polska I
39. 1982 Niemiecka Republika Demokratyczna Mathias Kittel Polska
40. 1983 Polska Rzeczpospolita Ludowa Lechosław Michalak Polska Rzeczpospolita Ludowa Witold Mokiejewski Polska I
41. 1984 Polska Rzeczpospolita Ludowa Janusz Bieniek Polska Rzeczpospolita Ludowa Marek Leśniewski Polska
42. 1985 Polska Rzeczpospolita Ludowa Marek Leśniewski Polska Rzeczpospolita Ludowa Marek Leśniewski Polska
43. 1986 Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Skowronek Polska Rzeczpospolita Ludowa Mirosław Uryga Polska
44. 1987 Polska Rzeczpospolita Ludowa Andrzej Dulas Polska Rzeczpospolita Ludowa Czesław Łukaszewicz Gwardia Katowice
45. 1988 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Siergiej Uszakow Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Dżamolidin Abdużaparow Legia I
46. 1989 Polska Rzeczpospolita Ludowa Sławomir Krawczyk Legia
47. 1990 Polska Piotr Korab Polska Mieczysław Karłowicz Korona Wimar Kielce
48. 1991 Polska Władimir Perelaznyj Wasowski Korona Kielce
49. 1992 Polska Dariusz Baranowski Białoruś Igor Pastaukhowicz Litwa
50. 1993 Polska Piotr Chmielewski Litwa Remigijus Lupeikis Polska Zbigniew Spruch Litwa
51. 1994 Portugalia Quintino Rodrigues Włochy Maurizio Fondriest Łotwa Kaspars Ozers Lampre Animex
52. 1995 Włochy Mariano Piccoli Włochy Mariano Piccoli Polska Zbigniew Spruch DEK Meble Joko Romar
53. 1996 Litwa Raimondas Rumšas Rosja Wiaczesław Dżawanian Rosja Wiaczesław Dżawanian Roslotto – ZG Mobili
54. 1997 Włochy Oscar Pellicioli Polska Jacek Mickiewicz Szwajcaria Markus Zberg Mróz
55. 1998 Polska Andrzej Sypytkowski Polska Zbigniew Spruch Mróz
56. 1999 Polska Piotr Przydział Polska Piotr Przydział Polska Piotr Wadecki Mróz
57. 2000 Włochy Luca Belluomini Polska Marcin Gębka Rosja Siergiej Iwanow Mat Ceresit CCC
58. 2001 Włochy Ruggero Marzoli Polska Marcin Gębka Niemcy Jens Voigt CCC Mat
59. 2002 Polska Cezary Zamana Polska Kazimierz Stafiej Polska Marek Rutkiewicz CCC – Polsat
60. 2003 Portugalia Nuno Ribeiro Polska Kazimierz Stafiej Hiszpania Yon Bru L.A. Pecol
61. 2004 Polska Przemysław Niemiec Ukraina Bohdan Bondariew Australia Allan Davis Milaneza Maia
62. 2005 Polska Bartosz Huzarski Niemcy Robert Förster Luksemburg Kim Kirchen Rabobank
63. 2006 Polska Bartosz Huzarski Polska Marcin Osiński Belgia Wouter Weylandt Crèdit Agricole
64. 2007 Francja Yoann Le Boulanger Polska Łukasz Bodnar Hiszpania José Joaquín Rojas Team CSC
65. 2008 Niemcy Jens Voigt Polska Marcin Sapa Australia Allan Davis Team CSC
66. 2009 Polska Marek Rutkiewicz Szwajcaria David Loosli Belgia Jürgen Roelandts Caisse d'Epargne
67. 2010 Holandia Johnny Hoogerland
Vacansoleil
Holandia Johnny Hoogerland
Vacansoleil
Australia Allan Davis
Team Astana
Garmin-Transitions
68. 2011 Polska Michał Gołaś
Vacansoleil-DCM
Polska Adrian Kurek
Reprezentacja Polski
Słowacja Peter Sagan
Liquigas-Cannondale
Vacansoleil-DCM
69. 2012 Polska Tomasz Marczyński
Vacansoleil-DCM
Polska Adrian Kurek
Utensilnord Named
Wielka Brytania Ben Swift
Sky Procycling
Sky Procycling
70. 2013 Polska Tomasz Marczyński
Vacansoleil-DCM
Polska Bartosz Huzarski
Team NetApp-Endura
Polska Rafał Majka
Team Saxo-Tinkoff
RadioShack-Leopard
71. 2014 Polska Maciej Paterski
CCC Polsat Polkowice
Austria Matthias Krizek
Cannondale Pro Cycling
Białoruś Jauhien Hutarowicz
Ag2r-La Mondiale
Movistar Team
72. 2015 Polska Maciej Paterski
CCC Polsat Polkowice
Polska Kamil Gradek
Reprezentacja Polski
Niemcy Marcel Kittel
Team Giant-Alpecin
Lotto Soudal
73. 2016 Belgia Tim Wellens
Lotto Soudal
Belgia Tim Wellens
Lotto Soudal
Włochy Alberto Bettiol
Cannondale-Drapac
Lotto Soudal
74. 2017 Włochy Diego Rosa
Team Sky
Holandia Bert-Jan Lindeman
Team LottoNL-Jumbo
Słowacja Peter Sagan
Bora-Hansgrohe
Lotto Soudal

Puste pola oznaczają, że klasyfikacji prawdopodobnie nie prowadzono.

Rekordy[edytuj]

Wygrane wyścigi[edytuj]

Zwycięzca TdP 2004 Ondřej Sosenka
Kim Kirchen – zwycięzca TdP 2005
Stefan Schumacher – zwycięzca TdP 2006

Trzech kolarzy wygrało Tour de Pologne 3-krotnie:

Polska Rzeczpospolita Ludowa Marian Więckowski 1954, 1955, 1956
Polska Rzeczpospolita Ludowa Andrzej Mierzejewski 1982, 1984, 1988
Polska Dariusz Baranowski 1991, 1992, 1993

Po 2 razy triumfowali:

II Rzeczpospolita Bolesław Napierała 1937, 1939
Polska Rzeczpospolita Ludowa Wacław Wójcik 1948, 1952
Polska Rzeczpospolita Ludowa Henryk Kowalski 1957, 1961
Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Kudra 1962, 1968
Polska Rzeczpospolita Ludowa Jan Brzeźny 1978, 1981
Słowacja Ondřej Sosenka 2001, 2004

Wygrane etapy[edytuj]

15 Polska Ryszard Szurkowski
11 Polska Wacław Wrzesiński
10 Polska Zbigniew Spruch
9 Polska Stanisław Królak
8 Estonia Jaan Kirsipuu
Polska Stanisław Szozda
Polska Stanisław Wasilewski
Polska Adam Wiśniewski
Polska Wacław Wójcik
7 Polska Jan Jankiewicz
Polska Lechosław Michalak
Polska Tadeusz Mytnik
Polska Janusz Paradowski
Polska Rajmund Zieliński

Etapy w koszulce lidera[edytuj]

20 Polska Marian Więckowski (w 3 wyścigach, w latach 1954–1956)
16 Polska Wacław Wójcik (3, 1948–1953)
15 Polska Bolesław Napierała (2, 1937–1939)
Polska Marek Leśniewski (3, 1984–1987)
Polska Zbigniew Spruch (4, 1989–1998)
14 Polska Tadeusz Mytnik (4, 1972–1980)
Polska Lechosław Michalak (2, 1977–1979)
Polska Andrzej Mierzejewski (4, 1982–1988)

Cały wyścig w koszulce lidera przejechali Józef Stefański (1929) i Bolesław Napierała (1937).

Uwagi[edytuj]

  1. Jeden etap odwołano z powodu protestu zawodników.
  2. Jeden etap anulowano z powodu złych warunków pogodowych.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]