Rajmund Zieliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rajmund Zieliński (ur. 9 listopada 1940 w Toruniu), jeden z najwszechstronniejszych kolarzy polskich lat 60. XX w., triumfator Tour de Pologne (1964), olimpijczyk z Tokio 1964 i Meksyku 1968, czwarty średniodystansowiec torowych MŚ w Brnie (1969).

Był jednym z wychowanków Ludowych Zespołów Sportowych, reprezentant LZS Nowogard (1963-1966), LKS Gryf Szczecin (1960, 1963, 1966-1969), Czarnych Radom (1962) i Arkonii Szczecin (1970).

Dużym sukcesem zakończył się jego udział w torowych Mistrzostwach Świata w Brnie w 1969 roku, gdzie w indywidualnym wyścigu na 4 km zajął 4. miejsce, przegrywając tylko ze Szwajcarem Kurmannem i dwoma Francuzami. 14 maja 1965 roku jako pierwszy Polak wygrał etap jazdy indywidualnej na czas (54 km) w Wyścigu Pokoju. W 1967 roku wygrał wyścig Szlakiem Grodów Piastowskich.

Dziesięciokrotny mistrz Polski: 4 km ind. (1963, 1965-1969), 4 km druż. (1967, 1969), wyścig długodyst. 50 km (1966, 1968), sześciokrotny wicemistrz: 4 km ind. (1964, 1967, 1970), wyścig długodyst. 50 km (1967), szosa druż. (1964, 1966).

Najlepszy kolarz szosowy w klasyfikacji PZKol i Challenge „PS” w 1964 roku.

Absolwent AWF Warszawa (1978), gdzie otrzymał tytuł magistra wf (i uprawnienia trenera II klasy). Po zakończeniu kariery zawodniczej, trener Gryfu Szczecin i Nasiennika Gryfice. Zasłużony Mistrz Sportu, odznaczony m.in. trzykrotnie złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Polski Komitet Olimpijski: Rajmund Zieliński – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). www.olimpijski.pl. [dostęp 2014-12-21].