Wojciech Piekarski (żołnierz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polskiego żołnierza. Zobacz też: Wojciech Piekarski – krakowski budowniczy.
Wojciech Piekarski
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1919
Dęba
Data i miejsce śmierci 29 września 1998
Gliwice
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Orzeł LWP.jpg Ludowe Wojsko Polskie
Jednostki Oddział Wydzielony WP
Górnośląska Brygada WOP
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złota Odznaka „Za zasługi w obronie granic PRL” Brązowa Odznaka „Za zasługi w obronie granic PRL” Brązowa Odznaka „W Służbie Narodu” Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
Żołnierze mjr Henryka Dobrzańskiego „Hubala” (zima 1939)

Wojciech Piekarski (ur. 13 kwietnia 1919 w Dębej, zm. 29 września 1998 w Gliwicach) – polski wojskowy, pułkownik Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był jednym z ostatnich walczących w mundurze żołnierzy po klęsce wrześniowej. Do Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego wstąpił w Gałkach. Przebywał w nim do 13 marca 1940 roku tzn. prawie do samego końca, gdyż 30 kwietnia 1940 roku zginął dowódca oddziału mjr Henryk Dobrzański.

Złapany przez Niemców został wysłany na roboty przymusowe do III Rzeszy. Po zakończeniu II wojny światowej wstąpił do ludowego wojska polskiego (LWP), następnie do nowo tworzonych Wojsk Ochrony Pogranicza. Służbę w Wojskach Ochrony Pogranicza zakończył, jako zastępca dowódcy do spraw liniowych Górnośląskiej Brygady WOP w Gliwicach[1].

Zmarł 29 września 1998 roku w Gliwicach. Pochowany został na Cmentarzu Lipowym w Gliwicach[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stefan Gacek: Górnośląska Brygada WOP. Rys historyczny 1945-1991. Gliwice: Wydawnictwo Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego, 2005.
  • Jan Zaborowski: Oddział majora Hubala i jego tomaszowscy żołnierze. Tomaszów Mazowiecki: 2009, s. 81.