Wydorowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wydorowo
Wydorowo
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat kościański
Gmina Śmigiel
Liczba ludności (2009) 204[1]
Strefa numeracyjna (+48) 65
Kod pocztowy 64-030
(poczta: Śmigiel)
Tablice rejestracyjne PKS
SIMC 0376828
Położenie na mapie gminy Śmigiel
Mapa lokalizacyjna gminy Śmigiel
Wydorowo
Wydorowo
Położenie na mapie powiatu kościańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kościańskiego
Wydorowo
Wydorowo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Wydorowo
Wydorowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wydorowo
Wydorowo
Ziemia51°58′17″N 16°32′26″E/51,971389 16,540556

Wydorowowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Śmigiel[2], przy drodze krajowej nr 5, na skraju kompleksu leśnego[3].

Wieś została założona przed 1793[4]. W użyciu były nazwy Wydorowo, Wyderowo, Widorowo i Wydr[4]. Pod koniec XIX wieku folwark liczył 1 gospodarstwo i 23 mieszkańców, a leśnictwo jeden dom i 6 mieszkańców[4]. Wydorowo należało do powiatu kościańskiego i parafii w Radomicku[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

Przez Wydorowo przebiega żółty znakowany szlak pieszy[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. woj. wielkopolskie >> pow. kościański >> gmina Śmigiel. Wszystkie dane dla miejscowości Wydorowo. W: Bank Danych Lokalnych [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 1 listopada 2014].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 2423, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 1 listopada 2014]. 
  3. a b Jan Maj, Marek Aleksandrzak: Leszno: mapa topograficzna Polski. Wersja turystyczna. Wyd. 2. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 2011. ISBN 83-7135-149-6.
  4. a b c d Wydorowo w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.