Wyjec czarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyjec czarny
Alouatta caraya
(Humboldt, 1812)
Samiec
Samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd wyższe naczelne
Parvordo małpy szerokonose
Rodzina czepiakowate
Podrodzina wyjce
Rodzaj wyjec
Gatunek wyjec czarny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Wyjec czarny[2] (Alouatta caraya) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny czepiakowatych (Atelidae) występującej w lasach tropikalnych Ameryki Południowej.

Wygląd[edytuj kod]

samica

Długość ciała samców 60–65 cm, samic około 50 cm, długość ogona samców 60–65 cm, samic 54,5–60 cm; masa ciała samców 5,3–9,6 kg, samic 3,6–6,5 kg[3]. Występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Samce mają czarną sierść i są większe od oliwkowożółtych samic. Futro obu płci jest długie i gęste. Posiadają chwytny ogon, a także worki rezonansowe, pozwalające im wydawać charakterystyczne dla wyjców odgłosy – ryki i wycia.

Tryb życia[edytuj kod]

Wyjec czarny prowadzi dzienny tryb życia. Żyje w stadach, składających się z 5–30, zwykle 5–8 osobników. Większość czasu spędza w koronach drzew.

Rozmnażanie[edytuj kod]

Samica rodzi jedno młode po ciąży trwającej 180-194 dni. Ubarwienie młodego jest podobne do ubarwienia samicy.

Przypisy

  1. E. Fernandez-Duque, R.B. Wallace, A.B. Rylands 2008. Alouatta caraya. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-11-29]
  2. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 42. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  3. A.B. Rylands, R.A. Mittermeier, F.M. Cornejo, T.R. Defler, K.E. Glander, W.R. Konstant, L.P. Pinto, M. Talebi: Family Atelidae (Howlers, Spider and Woolly Monkeys and Muriquis). W: R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, D.E. Wilson: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 3: Primates. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 351–352. ISBN 978-84-96553-89-7. (ang.)

Bibliografia[edytuj kod]

  1. A. LaValle: Alouatta caraya (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2000. [dostęp 27 grudnia 2008].
  2. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.