Wyjec czarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyjec czarny[1]
Alouatta caraya
(Humboldt, 1812)
Samiec
Samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd Haplorrhini
Nadrodzina małpy szerokonose
Rodzina czepiakowate[1]
Podrodzina wyjce[1]
Rodzaj wyjec[1]
Gatunek wyjec czarny[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
samica

Wyjec czarny[1] (Alouatta caraya) – gatunek małpy szerokonosej z rodziny czepiakowatych występującej w lasach tropikalnych Ameryki Południowej.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Samce mają czarną sierść i są większe od oliwkowożółtych samic. Futro obu płci jest długie i gęste. Posiadają chwytny ogon, a także worki rezonansowe, pozwalające im wydawać charakterystyczne dla wyjców odgłosy – ryki i wycia.

Średnie wymiary
  • Długość ciała - 70 cm
  • Długość ogona - 75 cm
  • Masa ciała - 7–9 kg

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Wyjec czarny prowadzi dzienny tryb życia. Żyje w stadach, składających się z 5–30, zwykle 5–8 osobników. Większość czasu spędza w koronach drzew.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Samica rodzi jedno młode po ciąży trwającej 180-194 dni. Ubarwienie młodego jest podobne do ubarwienia samicy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. LaValle, A.: Alouatta caraya (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2000. [dostęp 27 grudnia 2008].
  2. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 42. ISBN 978-83-88147-15-9.
  2. Alouatta caraya. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).