Wysoczyzna Białostocka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wysoczyzna Białostocka
843.33 Wysoczyzna Białostocka.png
Zasięg regionu w obrębie Polski
Megaregion Niż Wschodniobałtycko-Białoruski
Prowincja Niż Wschodniobałtycko-Białoruski
Podprowincja Wysoczyzny Podlasko-Białoruskie
Makroregion Nizina Północnopodlaska
Mezoregion Wysoczyzna Białostocka
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska:
woj. podlaskie

Wysoczyzna Białostocka (843.33) – mezoregion fizycznogeograficzny, wschodnia część Niziny Podlaskiej, między Kotliną Biebrzańską, Doliną Górnej Narwi i Wzgórzami Sokólskimi; przecięta szerokimi dolinami Supraśli i Brzozówki.

Zajmuje powierzchnię około 3560 km².

Krajobraz wysoczyzny jest zróżnicowany, występują wysokie wzgórza moren i kemów, przekraczające 200 m n.p.m. (Góra Św. Jana 214 m). Rozległe powierzchnie sandrowe zajęte są przez obszary leśne, na których utworzono liczne rezerwaty.

Zobacz też[edytuj]