Zagórzany (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°20′47″N 20°51′30″E
- błąd 39 m
WD 50°24'N, 20°50'E
- błąd 19626 m
Odległość 3 m
Zagórzany
wieś
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat buski
Gmina Solec-Zdrój
Strefa numeracyjna 41
Tablice rejestracyjne TBU
SIMC 0271383
Położenie na mapie gminy Solec-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Solec-Zdrój
Zagórzany
Zagórzany
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zagórzany
Zagórzany
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Zagórzany
Zagórzany
Położenie na mapie powiatu buskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu buskiego
Zagórzany
Zagórzany
Ziemia50°20′47″N 20°51′30″E/50,346389 20,858333

Zagórzanywieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Solec-Zdrój[1].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś wymieniona w dokumencie z 1232 roku opisującym wsie oddające dziesięcinę klasztorowi w Sulejowie z nadania Fulkona arcybiskupa gnieźnieńskiego.

Gniazdo rodowe rodu Hinków herbu Topór.
W połowie XIV wieku (Akta proszowskie z 1383 r.) wspomina się o Mikołaju z Gorynic, który jeszcze pisząc się jako Mikołaj z Zagórzan, był burgrabią krakowskim w 1405 roku. Synowie jego to: Hinek i Jan. Hinek piszący się w roku 1419 r. z Zagórzan, następnie już 1420 r. z Gorynic. Natomiast Jan używał Zagórzan jako swoje siedlisko rodowe[a]. Pozostawił czterech synów pozostających dziedzicami Zagórzan za czasów Długosza. Oprócz tego Hinek był dziedzicem Kuchar, a Maciej–Żegocina i Hinkowa[2]

Zbigniew, Stanisław i Maciej, sprzedali Zagórzany Gnojeńskiemu, co oprotestowała w roku 1509 ich siostra Anna Kołaczkowska. W 1579 roku właścicielką wsi była pani Gnojeńska. Miała ona sześciu kmieci na 3 łanach ziemi, zagrodnika i ośmiu chałupników[3].

W roku 1827 było tu 18 domów i 78 mieszkańców[3] W roku 1881 wieś i folwark należący do gminy Zborów, parafii Ostrowce.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Syn wspomnianego Mikołaja, burgrabiego krakowskiego, piszący się z Zagórzan, występuje w spisie alumnów na uniwersytecie krakowskim w 1402 r. Starosta bieckim zostaje w 1437 a ochmistrzem królowej Zofii w roku 1440. jej stolnikiem w 1446 r. Na końcu zostaje kasztelanem zawichostkim w 1453 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-15].
  2. Adam Boniecki, Herbarz polski. Cz. 1, T. 1-16 – Wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich., s. 281.
  3. a b Zagórzany (1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.