Zagubiona przyszłość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zagubiona przyszłość
Autor Krzysztof Borunia, Andrzeja Trepka
Wydanie oryginalne
Język polski
Data wydania 1954

Zagubiona przyszłośćpowieść fantastycznonaukowa Krzysztofa Borunia i Andrzeja Trepki, drukowana w odcinkach na łamach Ilustrowanego Kuriera Polskiego w 1953 roku, jako książka wydana po raz pierwszy w 1954 roku (ze zmianami recenzenckimi). W wersji pierwotnej ukazała się w 1957 roku. Trzecie wydanie ukazało się w 1986 roku nakładem Iskier.

Jest to pierwszy tom kosmicznej trylogii. Pozostałe to: Proxima i Kosmiczni bracia.

Fabuła[edytuj]

CM-2, czyli almeralitowy satelita Celestia, wyruszyła w końcu XX wieku z Układu Słonecznego w kierunku Alfa Centauri. Od wielu pokoleń (jest rok 2407) w beznadziejnej podróży unosi na swych pokładach około pięciu tysięcy ludzi. Niewielkie społeczeństwo jest silnie podzielone na kasty niewolników (Murzynów), robotników, techników, naukowców i rządzących (kapitalistów). Społeczeństwo żyje w niewiedzy co do przyczyn opuszczenia Układu Słonecznego, przekonane, że Ziemię opanowały "czerwone diabły". Jedynie prezydent Celestii wie, że prawdziwą przyczyną było obalenie kapitalizmu. Gdy z Celestii zostaje zaobserwowany statek kosmiczny (Astrobolid) lecący z Ziemi, prezydent próbuje go zniszczyć za pomocą miotacza do niszczenie meteoroidów. Jednak innej grupie udaje się nawiązać kontakt z Astrobolidem. Wybucha konflikt, zakończony szczęśliwie dzięki interwencji ludzi z Astrobolidu. Dzięki temu uda się mieszkańcom Celestii powrócić na Ziemię. Astrobolid leci dalej, w celach badawczych, w kierunku układu Proxima Centauri. Abstrahując od propagandowego charakteru, powieść ciekawie opisuje walkę o władzę.

Linki zewnętrzne[edytuj]