Zbigniew Święch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Święch, podczas wieczoru autorskiego w sanatorium Marconi, Busko-Zdrój, 21 maja 2008 r.

Zbigniew Święch (ur. 9 lutego 1943 w Tarnowie) – polski dziennikarz, literat i popularyzator nauki. Jest członkiem The Explorers Club[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1962 uprawia działalność dziennikarską i eseistyczną. Publikował m.in. w „Przekroju”, „Polityce”, „Życiu Warszawy”, „Krakowie” i „Polsce”. Wiele lat pracował w Telewizji Polskiej jako publicysta, reporter, komentator, reżyser filmów dokumentalnych i programów popularnonaukowych[2].

Autor trylogii Klątwy, mikroby i uczeni (t. I, W ciszy otwieranych grobów, 1988; t. II, Wileńska klątwa Jagiellończyka, 1993, t. III Ostatni krzyżowiec Europy. Oddychający sarkofag Warneńczyka?, 1995).

Inne publikacje:

  • Szkatuła z odkryciami (1985),
  • Skarby tysiąca lat,
  • Budzenie wawelskiej pani Królowej Jadwigi,
  • Czakram wawelski, największa tajemnica wzgórza,
  • Trzy tajne dokumenty,
  • Dlaczego Fleming przewraca się w grobie (2004)

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1999)[3] oraz Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. www.odkrywcy.com
  2. Zbigniew Święch Klątwy, mikroby i uczeni, t. I W ciszy otwieranych grobów, wyd. 1989, okładka s. IV
  3. M.P. z 2000 r. nr 13, poz. 258
  4. Wręczenie medali Gloria Artis. Krakow.pl, 2009-03-04. [dostęp 2017-08-22].