Życie Warszawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Życie Warszawy
Częstotliwość dziennik
Kraj  Polska
Adres ul. Prosta 51,
00-838 Warszawa
Wydawca Presspublica Sp.z o.o.
Pierwsze wydanie 15 października 1944
Ostatnie wydanie 17 grudnia 2011
Redaktor naczelny Tomasz Sobiecki
ISSN 0137-9437
Strona internetowa czasopisma

Życie Warszawydziennik ukazujący się w Warszawie od 15 października 1944 do 17 grudnia 2011.

Gazeta powstała, według jednych źródeł – z inicjatywy Polskiej Partii Robotniczej, zaś według innych – z inicjatywy Mariana Spychalskiego, pierwszego powojennego prezydenta Warszawy. „Życie Warszawy” było, obok „Trybuny Ludu”, jednym z najbardziej opiniotwórczych dzienników w PRL.

Nazwa gazety miała informować Polskę i świat, że Warszawa żyje[1]. Pierwszy numer ukazał się 15 października 1944 w nakładzie 3 tys. egzemplarzy[2].

W ostatnim numerze z 17 grudnia 2011 dziennikarze podziękowali czytelnikom za ostatnie lata. Od tego dnia teksty dotyczące stolicy pojawiają się na łamach „Rzeczpospolitej” oraz w internecie na portalu www.ZycieWarszawy.pl. Od poniedziałku 19 grudnia 2011 pod nazwą „Życie Warszawy” ukazuje się warszawski dodatek do dziennika „Rzeczpospolita”.

Siedziba redakcji[edytuj]

Siedziba redakcji, w której przygotowano pierwszy numer gazety datowany na dzień 15 października 1944, mieściła się w kompleksie obiektów b. Dyrekcji Kolei Państwowych, z wejściem od strony ul. Wileńskiej 2/4. Gazetę drukowano w drukarni znajdującej się w zakładzie wychowawczym braci albertynów[1].

Do 1992 redakcja i drukarnia mieściły się w budynku Domu Prasy przy ul. Marszałkowskiej 3/5[3], potem redakcja przeniosła się do budynku SCENY (dawnego Kina Klub) w al. Armii Ludowej, gdzie działała do 1999[4]. Następnie przeniosła się do siedziby FOTON-u przy ul. Wolskiej 45, a potem – w al. Jana Pawła II 80.

Obecnie redakcja mieści się w biurowcu przy ul. Prostej 51 wspólnie z redakcją „Rzeczpospolitej”.

Wydawcy[edytuj]

Dodatki[edytuj]

  • 1946-1948 – „Wieczór”,
  • 1949-1966 – „Dodatek Ilustrowany”,
  • 1957-1958 – „Przygoda” Tygodniowy dodatek dla młodzieży,
  • 1970-1981 – „Życie i Nowoczesność” (red. Stefan Bratkowski),
  • 1972-1981 – „Życie Warszawy” (wersja niemiecka),
  • 1987-2011 – „Historia i Życie”,
  • 1988-1991 – „Kultura i Życie”,
  • 1990-2011 – „Ex Libris”,
  • 1994-2011 – „Femina”,
  • 2002-2004 – „Stolica”,
  • 2002-2005 – „Kulisy”,
  • 2003-2011 – „Po Godzinach”.

W czasie stanu wojennego edycja zawieszona, wznowiona od 16 stycznia 1982. Po 1991 gazeta stała się przedmiotem zakulisowych przetargów politycznych. Pismo stało się własnością sardyńskiego biznesmena Nicola Grauso, a później polskiego biznesmena Zbigniewa Jakubasa. W sierpniu 2007 została sprzedana przez spółkę Dom Prasowy Sp. z o.o. Presspublice – wydawcy m.in. „Rzeczpospolitej” i „Parkietu”.

W 2006 pismo miało zmienić formułę na dziennik opinii. W sierpniu 2007 gazeta przeszła kolejną zmianę szaty graficznej. Zrezygnowano z dodatku warszawskiego. Skoncentrowano się na wydarzeniach, przyjmując formę gazety popularnej – przypominającej miejską popołudniówkę. W sobotę 17 grudnia 2011 „Życie Warszawy” ukazało się ostatni raz jako samodzielna gazeta.

Mutacje regionalne i tygodniowe edycje regionalne[edytuj]

Mutacje[edytuj]

Konkurs rysunkowy dla dzieci zorganizowany przez „Życie Radomskie”

Do 1956 ukazywały się następujące mutacje: „Życie Olsztyńskie”, „Życie Lubelskie”, „Życie Białostockie”, „Życie Radomskie”, „Życie Częstochowskie”, „Życie Podlasia”, „Życie Mazowieckie”, „Życie Piotrkowskie”, „Życie Warszawy – Okręg Podstołeczny”[5].

Tygodniowe edycje regionalne[edytuj]

Do piątkowego „Życia Warszawy” dołączane były regionalne tygodniki, ukazujące się w 10 powiatach (nie wyodrębniając 3 powiatów grodzkich) województwa mazowieckiego oraz w powiecie łukowskim województwa lubelskiego (dawniej siedleckiego). Przedstawiały one tygodniowy przegląd lokalnych wydarzeń. Wydawane były następujące tygodniki:

Do 25 maja 2007 ukazywał się tygodnik „Życie Otwocka”, natomiast do listopada 2007 „Życie Sierpca” (włączone potem do „Życia Płocka”). Inne to: „Życie Sokołowa”, „Życie Garwolina”, „Życie Łukowa”, „Życie Mińska”, „Życie Węgrowa” (włączone potem do „Życia Siedleckiego”).

Redaktorami naczelnymi gazety byli[edytuj]

Przypisy

  1. a b Marian Spychalski: Warszawa architekta. Wspomnienia pierwszego powojennego prezydenta stolicy. Warszawa: Bellona, 2015, s. 162. ISBN 978-83-11-13416-4.
  2. Aleksander Gieysztor, Janusz Durko: Warszawa. Jej dzieje i kultura. Warszawa: Arkady, 1980, s. 573. ISBN 83-213-2958-6.
  3. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 146. ISBN 83-01-08836-2.
  4. Michał Wojtczuk. MSZ rozbuduje się w miejscu dawnego kina. „Gazeta Stołeczna”, s. 4, 8 czerwca 2015. 
  5. http://www.slowawsieci.com/historia/ycie_dla_wszystkich_sfer.html.

Linki zewnętrzne[edytuj]