Zbigniew Kulesza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Kulesza
Młot, Grawicz, Oleśnicki
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 11 lipca 1917
Długosiodło
Data śmierci 16 września 2003
Przebieg służby
Lata służby 1939–1947
Siły zbrojne Wojsko Polskie (II RP),
Narodowe Siły Zbrojne,
Narodowe Zjednoczenie Wojskowe
Jednostki 33 Pułk Piechoty, „XVI” Okręg NZW
Stanowiska komendant „XVI” Okręgu NZW
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
powstanie antykomunistyczne w Polsce 1944–1953
Odznaczenia
Krzyż Narodowego Czynu Zbrojnego

Zbigniew Kulesza, ps. „Młot”, „Grawicz”, „Oleśnicki” (ur. 11 lipca 1917 w Długosiodle, zm. 16 września 2003) – polski żołnierz, uczestnik konspiracji narodowej w okresie II wojny światowej i pierwszych latach powojennych na Mazowszu i Kurpiowszczyźnie.

Biografia[edytuj]

W wojnie obronnej 1939 walczył w 33 Pułku Piechoty w ramach SGO „Narew”, następnie był członkiem konspiracyjnej organizacji „Wilki”[1]. Od 1944 był członkiem Narodowych Sił Zbrojnych, kierował wydziałem propagandy Okręgu Białystok, w stopniu podporucznika, następnie porucznika[2], wydawał czasopismo „Głos znad Narwi”. W 1945 został członkiem Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, kierował „kurpiowskim” Obwodem NZW na pograniczu powiatów łomzyńskiego i ostrołeckiego[3]. W grudniu 1945 został wysłany do powiatu ostrołęckiego, gdzie objął funkcję komendanta Komendy Powiatowej NZW w Ostrołęce „Orawa”. Został wówczas awansowany do stopnia kapitana. Intensywnie prowadził działalność konspiracyjną także w okolicach Makowa Mazowieckiego, Przasnysza, Ciechanowa, częściowo Pułtuska, Mławy i Sierpca, a także dawnego pogranicza pruskiego – Pisza, Białej Piskiej i Olsztyna. Doprowadził do powstania nowej jednostki organizacyjnej NZW – Inspektoratu „Orawa”, przekształconego następnie w Okręg XVI „Mazowsze”[4][5]. W czerwcu 1946 został pierwszym komendantem tego Okręgu i dowodził nim do ujawnienia się w wyniku amnestii w kwietniu 1947[4]. Dowodził zakończoną powodzeniem wspólną akcją 4 oddziałów podziemia w Krasnem (13 września 1946)[6]. Przed ujawnieniem wyjechał na Śląsk. Został aresztowany w listopadzie 1947 i skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności. W 1949 roku osadzony został w Rawiczu. Od sierpnia 1951 do początku 1952 więziony w Warszawie, następnie ponownie w Rawiczu, a od 1953 we Wronkach. Został zwolniony 19 grudnia 1956[7]

W 1992 został odznaczony Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego[8]

Opublikowano jego zbeletryzowane wspomnienia „Śledztwo wyklętych” (1995), „Resocjalizacja wyklętych” (2004).

Jego postać została przedstawiona w filmie "Historia Roja, czyli w ziemi lepiej słychać"[9].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Zawołać po imieniu: księga kobiet-więźniów politycznych 1944-1958, Tom 2, opracowanie Barbara Otwinowska, Teresa Drzal, wyd. 2003.
  2. Lucyna Kulińska Narodowcy: z dziejów obozu narodowego w Polsce w latach 1944-1947, wyd. 1999.
  3. Kazimierz Krajewski, Tomasz Łabuszewski Ziemia ostrołęcka w walce z komunizmem 1944-1954.
  4. a b Atlas polskiego podziemia niepodległościowego 1944-1956. Warszawa-Lublin: Instytut Pamięci Narodowej, 2007, s. 230. ISBN 978-83-60464-45-8.
  5. Kazimierz Krajewski, Tomasz Łabuszewski Wolności za darmo nikt nikomu nie da, Biuletyn IPN, nr 8-9, 2007.
  6. Atlas polskiego podziemia niepodległościowego 1944-1956. Warszawa-Lublin: Instytut Pamięci Narodowej, 2007, s. 252. ISBN 978-83-60464-45-8.
  7. Zbigniew Kulesza „Śledztwo wyklętych”, wyd. Alfa, Warszawa 1995 (tam nota wydawcy).
  8. Odznaczeni Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego.
  9. Historia Roja, Filmweb [dostęp 2016-03-05].