Zbigniew Romek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Romek (ur. 1954) – polski historyk historiografii i dziejów myśli społecznej XX wieku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent historii . Doktorat w Instytucie Historii PAN w 1991 roku. Habilitacja w 2011 roku tamże. Zatrudniony w pracowni Dziejów Myśli Społecznej i Politycznej Instytutu Historii PAN.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Olgierd Górka, Historyk w służbie myśli propaństwowej (1908–1955), Warszawa: Semper 1997.
  • (redakcja) Cenzura w PRL. Relacje historyków, Warszawa: : Wydawnictwo Neriton - Instytut Historii PAN 2000.
  • Cenzura a nauka historyczna w Polsce 1944-1970, Warszawa: Wydawnictwo Neriton - Instytut Historii PAN 2010.

Artykuły[edytuj | edytuj kod]

  • Droga Leszka Kołakowskiego ku antykomunistycznej opozycji. Od ortodoksyjnej ideologii ku wolności myślenia, „Dzieje Najnowsze” 1999, z. 4, s. 139–159.
  • Historycy radzieccy o historykach polskich. Uwagi o zjeździe wrocławskim (1948) i konferencji otwockiej (1951/52), „Polska 1944/1945–1989. Studia i Materiały” 4, 1999, s. 179–203.
  • Krystyna Kersten – historyk dziejów najnowszych. Kartka z dziejów kształtowania się opozycji antykomunistycznej w PRL [w:] Komunizm, ideologia, system, ludzie, red. T. Szarota, Warszawa 2001, s. 217–232
  • Walka z „amerykańskim zagrożeniem” w okresie stalinowskim, „Polska 1944/1945–1989. Studia i Materiały” 5, 2001, s. 173–208.
  • Nauka przeciw ideologii. Współpraca historyków polskich i radzieckich po II wojnie światowej, „Dzieje Najnowsze” 2002, nr 1, s. 95–102.
  • Polsko-radzieckie dyskusje wokół trzytomowej „Istorii Polszi” w latach 1950–1959 [w:] Klio polska. Studia i materiały z dziejów historiografii polskiej po II wojnie światowej, red. A. Wierzbicki, Warszawa 2004, s. 169–189.
  • Cenzura kreatywna w PRL a środowisko historyków, „Przegląd Historyczny” 2006, nr 1, s. 23–37.
  • Uczony pod presją. Przypadek Bogdana Suchodolskiego (maj 1949 – grudzień 1953) [w:] Klio polska. Studia i materiały z dziejów historiografii polskiej po II wojnie światowej, red. A. Wierzbicki, t. 2, Warszawa 2006, s. 67–89.
  • Zinstytucjonalizowana autocenzura polskich historyków w czasach stalinowskich [w:] Klio polska. Studia i materiały z dziejów historiografii polskiej po II wojnie światowej, t. 3, red. A. Wierzbicki, Warszawa 2008, s. 105–142.
  • Bibliografia prac profesora Andrzeja Wierzbickiego za lata 1971-2011, oprac. Zbigniew Romek i Marcin Wolniewicz, Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk 2012.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]