Przejdź do zawartości

Zbigniew Sobotka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zbigniew Sobotka
Data i miejsce urodzenia

27 sierpnia 1952
Lidzbark

Zawód, zajęcie

polityk

Stanowisko

poseł na Sejm X, I, II, III i IV kadencji (1989–2005)

Partia

Sojusz Lewicy Demokratycznej

Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Zbigniew Jerzy Sobotka (ur. 27 sierpnia 1952 w Lidzbarku) – polski polityk, hutnik, działacz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, poseł na Sejm X, I, II, III i IV kadencji, były wiceminister spraw wewnętrznych i administracji.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Technikum Mechaniczno-Hutniczego w Warszawie. Od 1974 do 1990 pracował w Hucie Warszawa jako walcownik stali[1]. W 1976 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1986 do 1990 był I sekretarzem komitetu fabrycznego w Hucie Warszawa, a od 1988 do 1990 sprawował funkcję zastępcy członka Biura Politycznego Komitetu Centralnego PZPR[1]. W 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu po stronie partyjno-rządowej. W październiku 1989 wszedł w skład centralnej komisji zjazdowej PZPR, która przygotowywała dokumenty programowe i organizacyjne na ostatni zjazd partii[2].

W 1990 był wśród założycieli Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wszedł w skład prezydium rady naczelnej partii[1]. W 1999 przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Sprawował mandat posła w latach 1989–2005 X, I, II, III i IV kadencji. W latach 1994–1997 zajmował stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji. W lipcu 1997 kierował rządowym sztabem do walki z „powodzią tysiąclecia”. Od 19 października 2001 do 6 października 2003 ponownie pełnił urząd sekretarza stanu w MSWiA[3]. W 2005 wycofał się z działalności politycznej.

Afera starachowicka

[edytuj | edytuj kod]

24 stycznia 2005 Sąd Okręgowy w Kielcach skazał go na karę 3,5 roku pozbawienia wolności oraz orzekł pięcioletni zakaz sprawowania funkcji administracyjnych wymagających dostępu do materiałów tajnych za przekazanie tajnych informacji o planowanej akcji policji politykom powiązanym z działaczami samorządowymi ze Starachowic, podejrzewanymi o współpracę ze zorganizowaną przestępczością (tzw. afera starachowicka). 16 listopada 2005 Sąd Apelacyjny w Krakowie utrzymał w mocy ten wyrok[4]. 28 listopada 2005 prezydent Aleksander Kwaśniewski wszczął na wniosek Zbigniewa Sobotki procedurę jego ułaskawienia, co wywołało kontrowersje i sprzeciw partii zasiadających w Sejmie, oprócz SLD. W grudniu 2005, tuż przed końcem kadencji, prezydent w drodze ułaskawienia zmniejszył karę do 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata[5].

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (1983) oraz Medalem Honorowym im. Józefa Tuliszkowskiego (1996)[6].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Kto jest kim w polityce polskiej. Warszawa: PAI, 1993, s. 267. ISBN 83-223-2645-9.
  2. Uchwała w sprawie powołania Centralnej Komisji Zjazdowej. „Trybuna Ludu”. Nr 242, s. 3, 17 października 1989.
  3. Dymisja Zbigniewa Sobotki. rp.pl, 4 października 2003. [dostęp 2015-12-18].
  4. Więzienie dla Sobotki i kolegów. rp.pl, 17 listopada 2005. [dostęp 2015-12-18].
  5. Zbigniew Sobotka ułaskawiony. wp.pl, 16 grudnia 2005. [dostęp 2015-12-18].
  6. Wykaz osób wyróżnionych Medalem w 1996 roku. straz.gov.pl. [dostęp 2015-12-18].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]