Zbigniew Sobotka
| Data i miejsce urodzenia |
27 sierpnia 1952 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
polityk |
| Stanowisko |
poseł na Sejm X, I, II, III i IV kadencji (1989–2005) |
| Partia | |
| Odznaczenia | |
Zbigniew Jerzy Sobotka (ur. 27 sierpnia 1952 w Lidzbarku) – polski polityk, hutnik, działacz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, poseł na Sejm X, I, II, III i IV kadencji, były wiceminister spraw wewnętrznych i administracji.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Absolwent Technikum Mechaniczno-Hutniczego w Warszawie. Od 1974 do 1990 pracował w Hucie Warszawa jako walcownik stali[1]. W 1976 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1986 do 1990 był I sekretarzem komitetu fabrycznego w Hucie Warszawa, a od 1988 do 1990 sprawował funkcję zastępcy członka Biura Politycznego Komitetu Centralnego PZPR[1]. W 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu po stronie partyjno-rządowej. W październiku 1989 wszedł w skład centralnej komisji zjazdowej PZPR, która przygotowywała dokumenty programowe i organizacyjne na ostatni zjazd partii[2].
W 1990 był wśród założycieli Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wszedł w skład prezydium rady naczelnej partii[1]. W 1999 przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Sprawował mandat posła w latach 1989–2005 X, I, II, III i IV kadencji. W latach 1994–1997 zajmował stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji. W lipcu 1997 kierował rządowym sztabem do walki z „powodzią tysiąclecia”. Od 19 października 2001 do 6 października 2003 ponownie pełnił urząd sekretarza stanu w MSWiA[3]. W 2005 wycofał się z działalności politycznej.
Afera starachowicka
[edytuj | edytuj kod]24 stycznia 2005 Sąd Okręgowy w Kielcach skazał go na karę 3,5 roku pozbawienia wolności oraz orzekł pięcioletni zakaz sprawowania funkcji administracyjnych wymagających dostępu do materiałów tajnych za przekazanie tajnych informacji o planowanej akcji policji politykom powiązanym z działaczami samorządowymi ze Starachowic, podejrzewanymi o współpracę ze zorganizowaną przestępczością (tzw. afera starachowicka). 16 listopada 2005 Sąd Apelacyjny w Krakowie utrzymał w mocy ten wyrok[4]. 28 listopada 2005 prezydent Aleksander Kwaśniewski wszczął na wniosek Zbigniewa Sobotki procedurę jego ułaskawienia, co wywołało kontrowersje i sprzeciw partii zasiadających w Sejmie, oprócz SLD. W grudniu 2005, tuż przed końcem kadencji, prezydent w drodze ułaskawienia zmniejszył karę do 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata[5].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (1983) oraz Medalem Honorowym im. Józefa Tuliszkowskiego (1996)[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 Kto jest kim w polityce polskiej. Warszawa: PAI, 1993, s. 267. ISBN 83-223-2645-9.
- ↑ Uchwała w sprawie powołania Centralnej Komisji Zjazdowej. „Trybuna Ludu”. Nr 242, s. 3, 17 października 1989.
- ↑ Dymisja Zbigniewa Sobotki. rp.pl, 4 października 2003. [dostęp 2015-12-18].
- ↑ Więzienie dla Sobotki i kolegów. rp.pl, 17 listopada 2005. [dostęp 2015-12-18].
- ↑ Zbigniew Sobotka ułaskawiony. wp.pl, 16 grudnia 2005. [dostęp 2015-12-18].
- ↑ Wykaz osób wyróżnionych Medalem w 1996 roku. straz.gov.pl. [dostęp 2015-12-18].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Strona sejmowa posła IV kadencji. [dostęp 2015-12-18].
- Profil na stronie Biblioteki Sejmowej. [dostęp 2015-12-18].
- Absolwenci szkół średnich w Warszawie
- Członkowie Komitetu Centralnego PZPR
- Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
- Ludzie urodzeni w Lidzbarku
- Politycy SdRP, SLD i Nowej Lewicy
- Posłowie na Sejm kontraktowy
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993)
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1993–1997)
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej III kadencji (1997–2001)
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IV kadencji (2001–2005)
- Posłowie z okręgu Piotrków Trybunalski
- Sekretarze komitetów fabrycznych PZPR
- Uczestnicy Okrągłego Stołu (strona partyjno-rządowa)
- Urodzeni w 1952
- Ułaskawieni przez Aleksandra Kwaśniewskiego
- Wiceministrowie spraw wewnętrznych III Rzeczypospolitej
- Wyróżnieni Medalem Honorowym im. Józefa Tuliszkowskiego