Zielona Stolica Europy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zielona Stolica Europy – nagroda przyznawana corocznie przez Komisję Europejską miastu wyróżniającemu się ze względu na kryteria: wzrostu gospodarczego, poprawy jakości życia mieszkańców i ochrony środowiska. Została zainicjowana 22 maja 2008 roku, a pierwszą nagrodę zdobył Sztokholm w 2010 roku.

Celem nagrody Zielonej Stolicy Europy jest rozpoznanie, nagrodzenie, a także zachęcenie miast do wdrożenia najlepszych praktyk inwestycyjnych mających na celu poprawę jakości życia miejskiej społeczności dbając jednocześnie o środowisko.

Doceniane są konkretne działania, takie jak:

  • współpraca i partnerstwo między władzą, przedsiębiorstwami i obywatelami mająca na celu rozwój i poprawę warunków życia w mieście,
  • wdrożenie rozwiązań zrównoważonej gospodarki,
  • założenie oraz rozwój parków i terenów rekreacyjnych,
  • nowoczesne podejście do gospodarki zarządzania odpadkami,
  • innowacyjne rozwiązania w zakresie redukcji zanieczyszczeń,
  • zintegrowane podejście do zarządzania miastem zapewniające pozytywne i długoterminowe skutki.

Uprawnienia[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie miasta powyżej 100 tysięcy mieszkańców mają prawo kandydować do tytułu Zielonej Stolicy Europy. Nagroda przyznawana jest dla miast państw członkowskich Unii Europejskiej, państw kandydujących (Turcja, Macedonia, Serbia, Czarnogóra i Islandia) oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego (Islandia, Norwegia, Szwajcaria, Liechtenstein). W krajach, w których nie ma miasta powyżej 100 tysięcy mieszkańców, uprawnione jest do kandydowania największe miasto w państwie[1]. Natomiast do kandydowania o tytuł Europejskiego Zielonego Liścia miasta pomiędzy 20 a 100 tys. mieszkańców.

Kandydatury ocenia się wedle 12 wskaźników: lokalnego wkładu na rzecz zapobiegania globalnej zmianie klimatu, zarządzania transportem miejskim, terenów zieleni miejskiej, zwalczania hałasu, wytwarzania odpadów i zarządzania nimi, ochrony przyrody i różnorodności biologicznej, jakości powietrza, zużycia wody, oczyszczania ścieków, eko-innowacji i trwałego zatrudnienia, zarządzania środowiskiem na poziomie władz lokalnych i sprawności energetycznej.

Tytuł przyznawany jest przez międzynarodowe jury, w którym zasiadają eksperci w poszczególnych dziedzinach środowiska.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sztokholm, Zielona Stolica Europy w 2010 roku

Koncepcja nagrody Zielonej Stolicy Europy powstała pierwotnie na spotkaniu w Tallinnie, w Estonii, w maju 2008 roku. Nagroda jest wynikiem inicjatywy podjętej przez 15 miast europejskich (Tallinn, Helsinki, Ryga, Wilno, Berlin, Warszawa, Madryt, Lublana, Praga, Wiedeń, Glasgow, Kilonia, Kotka, Dartford, Tartu).

Zwycięzcy[edytuj | edytuj kod]

Kandydaci na rok 2020[edytuj | edytuj kod]

Trzy miasta spośród 13, zostało sklasyfikowanych do nagrody Zielona Stolica Europy na rok 2020[12]:

Europejski Zielony Liść[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Europejskiego Zielonego Liścia przyznano do tej pory pięciu miastom[13].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zielona Stolica Europy 2014 (pol.). W: Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej w Polsce [on-line]. ec.europa.eu, 2011-06-14. [dostęp 2012-11-06].
  2. 2010 – Stockholm, European Green Capital [dostęp 2018-06-08] (ang.).
  3. 2011 – Hamburg, European Green Capital [dostęp 2018-06-08] (ang.).
  4. 2012 – Vitoria-Gasteiz, European Green Capital [dostęp 2018-06-08] (ang.).
  5. 2013 – Nantes, European Green Capital [dostęp 2018-06-08] (ang.).
  6. 2014 – Copenhagen, European Green Capital [dostęp 2018-06-08] (ang.).
  7. 2015 – Bristol, European Green Capital [dostęp 2018-06-08] (ang.).
  8. 2016 – Ljubljana, European Green Capital [dostęp 2018-06-08] (ang.).
  9. 2017 – Essen, European Green Capital [dostęp 2018-06-08] (ang.).
  10. 2018 – Nijmegen, European Green Capital [dostęp 2018-06-08] (ang.).
  11. 2019 – Oslo, European Green Capital [dostęp 2018-06-08] (ang.).
  12. 2020 EGCA, European Green Capital [dostęp 2018-06-08] (ang.).
  13. European Green Leaf Award, European Green Capital [dostęp 2018-06-08] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • European Green Capital (ang.). W: European Commission [on-line]. ec.europa.eu, 2013-12-26. [dostęp 2012-12-26].