Ziemia okrzemkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdjęcie SEM ziemi okrzemkowej

Ziemia okrzemkowa, diatomit, ziemia diatomowa – skały organogeniczne utworzone głównie z pancerzyków okrzemek (glonów jednokomórkowych)[1]. Mogą też zawierać szczątki innych organizmów, detrytyczny kwarc oraz kalcyt, glaukonit, substancje ilaste i związki żelaza[1]. Ziemia okrzemkowa jest biała lub żółtawobiała, porowata, lekka, miękka, pylasta (nie jest zwięzła)[1]. Powstaje jako osad w zimnych jeziorach i morzach[1].

Ma szerokie zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu jako środek filtrujący (między innymi w browarnictwie), bielący, odwadniający, materiał ogniotrwały, izolacja cieplna, akustyczna, elektryczna, jako absorbent płynnych nawozów sztucznych, środków dezynfekcyjnych i owadobójczych, przy wyrobie farb, lakierów, kamieni sztucznych, szkła wodnego, dynamitu (jako stabilizator nitrogliceryny), w przemyśle papierniczym, do czyszczenia, polerowania.

W Polsce ziemia okrzemkowa występuje nielicznie, w okolicach Poznania, Łodzi, Augustowa[1] i Birczy. Wydobywana jest, między innymi, w Jaworniku Ruskim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Jan Kutek, Skały chemiczne i organogeniczne [w:] W. Jaroszewski (red.), Przewodnik do ćwiczeń geologicznych. Wydawnictwa Geologiczne 1978