Zygmunt Działowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zygmunt Działowski herbu Prawdzic, albo Zygmunt Prawdzic, (1843 w Mgowie k. Torunia – 1878 w Berlinie) – polski ziemianin, polityk, archeolog, pochodzący z Działowa (von Salendorf), mieszkający w Mgowie; działający w Toruniu. Przedstawiciel znanej rodziny Działowskich, brat Antoniny Działowskiej

W 1875 inicjator zawiązania drugiego, polskiego Towarzystwa Naukowego w Toruniu. Głównym celem Towarzystwa było prowadzenie badań historycznych, zwłaszcza dotyczących Pomorza Nadwiślańskiego (przedrozbiorowych Prus Królewskich) oraz urządzenie drugiego w Toruniu Muzeum, niezależnie od działającego od 1854 niemieckiego Coppernicus-Verein für Wissenschaft und Kunst (przemianowanego w 1861 na Städtisches Museum).

W 1874 z polecania Towarzystwa Poznańskiego Przyjaciół Nauk udał się na zjazd archeologiczny do Kijowa, gdzie jako jedyny przemawiał po polsku[1].

W 1881 rozpoczęto budowę siedziby Towarzystwa przy ul. Wysokiej w Toruniu, prowadzonej pod egidą spółki akcyjnej „Muzeum”. W gmachu tym od 1882 eksponowane były zbiory muzealne, gromadzono księgozbiór, a także odczyty i spotkania Polaków z Torunia i okolic.

Towarzystwo i Muzeum odegrały znaczącą rolę w utrzymaniu polskości Pomorza.

Przypisy

  1. Encyklopedya Powszechna Kieszonkowa. Wyd. Zeszyt X. Warszawa: Nakład druk i własność Noskowskiego, 1888.

Literatura[edytuj | edytuj kod]