Étienne Charles de Loménie de Brienne

Etienne Charles de Loménie de Brienne

Étienne Charles de Loménie de Brienne (ur. 9 października 1727, zm. 16 lutego, 1794) – francuski duchowny, polityk i pisarz, w latach 1787-1788 pierwszy minister.

Był arcybiskupem Tuluzy od 1763, a jednocześnie zwolennikiem reform i miłośnikiem filozofów. Do jego przyjaciół należeli Anne Robert Turgot, André Morellet i Voltaire.

W 1770 roku uzyskał fotel 18 Akademii Francuskiej. 15 grudnia 1788 na wniosek Ludwika XVI został mianowany przez Piusa VI kardynałem; zrezygnował z godności w marcu 1791, podporządkowawszy się wcześniej konstytucji cywilnej kleru. W listopadzie 1793 roku aresztowany przez rewolucjonistów. Zmarł w więzieniu.

Prace

• Oraison funébre du Dauphin (Paris, 1766)
• Compte-rendu au roi (Paris, 1788)
• Le Conciliateur, in collaboration with Turgot (Rome, Paris, 1754)

Poprzednik Charles Gravier de Vergennes

Pierwszy Minister Francji 1787-1788

Następca Jacques Necker