Łucja Bałzukiewicz
Łucja Bałzukiewicz (ur. 13 grudnia 1887 w Wilnie, zm. 11 maja 1976 w Lublinie) – polska malarka. Siostra malarza Józefa i rzeźbiarza Bolesława Bałzukiewiczów.
Uczyła się początkowo w wileńskiej Szkole Rysunkowej Iwana Trutniewa. W latach 1907-1909 przebywała w Paryżu, ucząc się malarstwa u Olgi Boznańskiej i Henri Martina (1860-1943). W latach 1909-1946 mieszkała w Wilnie, ucząc rysunku w gimnazjum im. Joachima Lelewela. W roku 1919 przebywała w Krakowie i Zakopanem. W roku 1946 zamieszkała w Lublinie.
W okresie powojennym malowała głównie obrazy o tematyce religijnej dla wielu kościołów ziemi lubelskiej. Malowała też krajobrazy, martwe natury i portrety. Od roku 1967 była członkiem grupy konserwatywnych artystów plastyków „Zachęta". Jej twórczości poświęcone były dwie wystawy indywidualne w Lublinie w latach 1962 i 1970.
[edytuj] Obrazy sakralne
- Miłosierdzie Boże - kościół parafialny w Horyszowie
- Św. Antoni Padewski – kościół Podwyższenia Krzyża Św. w Księżopolu
- Św. Franciszek z Asyżu – kaplica w Udryczach
- Trzy obrazy sakralne – kaplica św. Piotra i Pawła w Kornelówce
- Kopia obrazu M.B.Ostrobramskiej – bazylika archikatedralna w Białymstoku
