Świątynia Salt Lake
| Salt Lake Temple | |||||||||
Fasada świątyni |
|||||||||
| Państwo | |||||||||
| Miejscowość | Salt Lake City | ||||||||
| Wyznanie | mormoni | ||||||||
| Kościół | Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich | ||||||||
|
|||||||||
|
|||||||||
Świątynia Salt Lake jest największą i najważniejszą świątynią Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, powstała w latach 1853-1893. Od pierwszych robót przy fundamentach w 1853 roku do samego wybudowania świątyni minęło 40 lat. Świątynia została zbudowana z granitu, który wydobywano z kamieniołomu położonego 32 km od miasta, transportowano go na wozach zaprzężonych w woły. Reprezentuje ona styl neogotycki z niewieloma ozdobami i 6 iglicami. Świątynie zaprojektował Truman O. Angell.
Spis treści |
[edytuj] Budowa i wnętrze Świątyni
Mury świątyni są 5- metrowej grubości przy podstawie, ma 57 m długości i 36 m szerokości, zaś jej dwie najwyższe iglice wznoszą się na 64 m. Na jednej z nich znajduje się posąg anioła Moroni, który objawił się Josephowi Smithowi, założycielowi mormonów, wraz z dwiema tabliczkami z Księgą Mormona. Posąg ze złocistej miedzi ma 3,8 m wysokości(wg mormonów anioł podnosi trąbę do góry aby obwieścić drugie nadejście Chrystusa); wykonany została przez rzeźbiarza Cyrusa Dallina. Świątynia jest otwarta tylko dla mormonów, w najbliższym otoczeniu znajduje się wiele rzeczy, które mogą zainteresować turystę. Najciekawszym jest budynek Arki Przymierza z olbrzymim dachem w kształcie żółwia. Dach przykrywa salę o długości 76 m i szerokości 46 m ; najprawdopodobniej został on zaprojektowany przez Brighama Younga, w taki sposób, aby sala zgromadzeń mogła pomieścić 7 tys. osób, zaś kolumny nie zasłaniały nikomu widoku. Nad salą wzniesiono drewnianą konstrukcję wspartą na kamiennych kolumnach z przymocowanymi do nich drewnianymi kołkami i kawałkami surowej skóry bydlęcej. Całość zrobiona jest z drewna sosnowego, pomalowana w taki sposób aby imitowało ono różne materiały, np. balkon wygląda tak jakby wykonany był z marmuru. We wnętrzu znajdują się organy uznawana za jedne z najwspanialszych na świecie; w niedziele przy akompaniamencie organ można usłyszeć chór mormoński w liczbie ponad 300 osób.
[edytuj] Ciekawostka
Na placu po przeciwnej stronie Sali Zgromadzeń, która jest mniejszym granitowym domem modlitwy znajduje się Pomnik Mewy, który upamiętnia ptaki, które pojawiły się, ratując zbiory pierwszych osadników przed świerszczami. Osadnicy uznali że to dzieło Boga; upamiętnili tą historię na brązowych płaskorzeźbach na postumencie pomnika z dwiema mewami. Pomnik pochodzi z 1913 i jest dziełem wnuka Brighama Younga- Mahonri'ego Younga.
[edytuj] Bibliografia
Rosemary Burton, Richard Cavendish, Cuda Świata- przewodnik po skarbach cywilizacji, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 1992,s.164-165, ISBN83-7073-011-6