Świerszczowate
| Świerszczowate | |
| Gryllidae[1] | |
| Laicharting, 1781 | |
Świerszcz polny (Gryllus campestris) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | owady uskrzydlone |
| Rząd | prostoskrzydłe |
| Podrząd | długoczułkowe |
| Rodzina | świerszczowate |
Świerszczowate, świerszcze (Gryllidae) – rodzina owadów prostoskrzydłych (Orthoptera), długoczułkowych (Ensifera), obejmująca około 900 gatunków występujących na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą. Większość gatunków występuje w strefie tropikalnej. W Europie stwierdzono występowanie 63 gatunków, a w Polsce 6[2]. Typem nomenklatorycznym rodziny jest Gryllus[3].
Ciało tych owadów jest walcowate i wydłużone, lekko grzbietobrzusznie spłaszczone. Głowa duża, niewielkie oczy złożone. Czułki dłuższe niż ciało. Skrzydła u większości zredukowane, pokrywy skrócone, a na nich – najczęściej dobrze wykształcone – aparaty strydulacyjne. Na goleniach przedniej pary nóg znajdują się narządy bębenkowe. Pokładełko jest cienkie, odnóża stosunkowo krótkie.
Świerszczowate prowadzą nocny tryb życia, zamieszkują wierzchnie warstwy gleby (norki ziemne), ludzkie siedziby oraz mrowiska. Gatunki z podrodziny Oecanthinae żyją na roślinach[2].
Świerszczowate Polski [edytuj]
Gatunki świerszczy zaliczanych do polskiej ortopterofauny[2][4]:
- Acheta domesticus – świerszcz domowy
- Gryllus campestris – świerszcz polny
- Modicogryllus frontalis – świerszczyk szary
- Nemobius sylvestris – piechotek leśny
- Oecanthus pellucens – nakwietnik trębacz
- Tartarogryllus burdigalensis
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Gryllidae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Fauna Polski - charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. II. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2007. ISBN 978-83-881470-7-4.
- ↑ Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun: Orthoptera Species File Online: family Gryllidae Laicharting 1781 (ang.). [dostęp 27 września 2010].
- ↑ Władysław Bazyluk, Anna Liana: Prostoskrzydłe - Orthoptera. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2000, seria: Katalog Fauny Polski cz. 17, z. 2. ISBN 83-85192-94-8.