Światłość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Światłość (natężenie źródła światła[a]) w fotometrii – wielkość charakteryzująca wizualną jasność źródła światła. Światłość jest podstawową wielkością w fotometrii wizualnej. Jednostką światłości jest kandela, która należy do jednostek podstawowych układu jednostek SI.

Z innymi wielkościami fotometrycznymi światłość wiąże się następującym równaniem

I ={{\text{d} {\Phi} } \over \text{d} {\omega}}\,

co oznacza, że światłość I jest równa stosunkowi strumienia świetlnego dΦ emitowanego w nieskończenie mały kąt bryłowy dω do wartości tego kąta.


Związek światłości z wielkościami radiometrycznymi[edytuj | edytuj kod]

W radiometrii światłości odpowiada natężenie źródła światła mierzone w watach na kąt bryłowy. Z natężeniem źródła światłość związana jest następującą zależnością

I=K\int{I_{\lambda }a_{\lambda }\operatorname{d}\lambda }

gdzie całkowanie rozciąga się po całym zakresie długości światła widzialnego, a poszczególne symbole oznaczają:

I_{\lambda } – widmowe natężenie źródła światła (w watach na steradian na m);
K – współczynnik, pozwalający przeliczyć natężenie światła na strumień świetlny dla światła o długości 555 nm; K = 680 lm/W;
a_{\lambda } – współczynnik skuteczności świetlnej;
λ – długość fali świetlnej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Termin "natężenie" w odniesieniu do światła jest niejednoznaczny. Może w zależności od kontekstu i autora oznaczać strumień świetlny, luminancję, natężenie oświetlenia lub inne wielkości, podczas gdy w ruchu falowym natężenie ma znaczenie czysto energetyczne (za Jurgen R. Meyer-Arendt, Wstęp... i Encyklopedia fizyki t. 2, PWN Warszawa 1973, s. 463)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. IEC 60050-845 - International Electrotechnical Vocabulary. Lighting
  2. Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich. Fizyka, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1991, wyd.3, ISBN 83-204-1192-0
  3. Jurgen R. Meyer-Arendt: Wstęp do optyki. Wyd. 1. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1977.