Luminancja
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Luminancja – wielkość fotometryczna będąca miarą natężenia oświetlenia padającego w danym kierunku. Opisuje ilość światła, które przechodzi lub jest emitowane przez określoną powierzchnię i mieści się w zadanym kącie bryłowym. Jest to miara wrażenia wzrokowego, które odbiera oko ze świecącej powierzchni.
Jednostką luminancji w układzie SI jest kandela na metr kwadratowy (cd/m²), nazywana też nit (nt), w układzie CGS – stilb.
Definicja [edytuj]
Luminancja jest zdefiniowana jako
gdzie
to wartość luminancji (cd/m²),
to wielkość strumienia świetlnego (lm),
to kąt pomiędzy normalną do powierzchni i określonym kierunkiem,
to powierzchnia źródła (m²),
to wielkość kąta bryłowego (sr).

to wartość luminancji (
to wielkość
to
to
to wielkość