Światowy Finał IAAF

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Światowy Finał Lekkoatletyczny (World Athletics Final) – dwudniowe zawody sportowe, organizowane w latach 2003 – 2009 przez IAAF na zakończenie sezonu letniego.

Przed 2003 finałowe zawody nosiły nazwę Finał Grand Prix IAAF i miały nieco uboższą formułę. Do startu w zawodach uprawnieni są zawodnicy, którzy uzyskali największą liczbę punktów w ramach klasyfikacji World Athletics Tour. W większości konkurencji zapewniony udział w Światowym Finale miała pierwsza siódemka w klasyfikacji WAT (jedenastka w biegach na 1500 m i dłuższych). Ósmego (lub dwunastego) zawodnika organizatorzy mieli prawo zaprosić bez względu na jego dorobek punktowy.

Edycje[edytuj | edytuj kod]

Edycja miasto państwo data stadion
2003 Monako  Monako 13 - 14 września Stade Louis II
2004 Monako  Monako 18 - 19 września Stade Louis II
2005 Monako  Monako 9 - 10 września Stade Louis II
2006 Stuttgart  Niemcy 9 - 10 września Gottlieb-Daimler-Stadion
2007 Stuttgart  Niemcy 22 - 23 września Gottlieb-Daimler-Stadion
2008 Stuttgart  Niemcy 13 - 14 września Mercedes-Benz Arena
2009 Saloniki  Grecja 12 - 13 września Kaftanzoglio Stadio
2010 Rabat  Maroko 11 - 12 września Stade Moulay Abdellah

O organizację imprezy najpierw w 2009, a później w 2010 roku ubiegała się Bydgoszcz. Ostatecznie polska propozycja przegrała z kandydaturą Salonik[1], a następnie Rabatu[2].

Konkurencje[edytuj | edytuj kod]

W ramach finału rozgrywane były następujące konkurencje lekkoatletyczne: 100 m, 200 m, 400 m, 800 m, 1500 m, 3000 m, 5000 m, 3000 m z przeszkodami, 100 (110 m) przez płotki, 400 m przez płotki, skok wzwyż, skok o tyczce, skok w dal, trójskok, pchnięcie kulą, rzut dyskiem, rzut młotem, rzut oszczepem.

Przypisy