Żuraw (urządzenie dźwignicowe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żuraw samojezdny na podwoziu kołowym z wysięgnikiem teleskopowym o udźwigu maksymalnym 500 t
Ośmioosiowe podwozie żurawia, o wielkości maszyny najlepiej świadczy wielkość kabiny kierowcy

Żuraw (potocznie nazywany też dźwigiem) – urządzenie dźwignicowe obsługujące przestrzeń ograniczoną stożkiem lub walcem, którego wysokość określa maksymalna wysokość podnoszenia żurawia, a promień podstawy – wysięg. Żurawie dostępne są w różnych wielkościach od niewielkich, ręcznie napędzanych jednostek posiadających zasięg i wysokość podnoszenia rzędu paru metrów, do olbrzymich o zasięgu ponad stu metrów w obu kierunkach. Zawsze łączy je kilka wspólnych cech.

Dwoma podstawowymi elementami konstrukcji żurawia jest kolumna i wysięgnik. Kolumna w wielu przypadkach zredukowana jest do obrotowej podstawy żurawia na której zainstalowany jest wychylny wysięgnik, niekiedy o budowie teleskopowej. Na końcu wysięgnika zainstalowany jest cięgnik. Taką konstrukcję mają żurawie samobieżne, żurawie portowe, żurawie stoczniowe oraz żurawie pływające. Innym rozwiązaniem jest gdy kolumna przyjmuje postać wysokiej (zwykle kratownicowej) wieży. Na jej szczycie zamontowany jest wychylny wysięgnik z cięgnikiem na końcu, bądź stały, (poziomy) z ruchomym cięgnikiem. Takie rozwiązanie konstrukcyjne stosowane jest w żurawiach wieżowych.

Ze względu na mobilność konstrukcji mówi się o żurawiach stacjonarnych, przenośnych, przewoźnych, pokładowych, samochodowych i samojezdnych.

Głównym parametrem żurawia jest maksymalny moment obciążającyiloczyn maksymalnego możliwego do podniesienia przez urządzenie ciężaru w tonach oraz poziomej odległości od punktu podparcia wysięgnika mierzonej w metrach. Jego jednostką jest tonometr (Tm)[1].

Przypisy

  1. Obroty żurawi w górę. truck.pl. [dostęp 2011-12-16].