Mnożenie

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Mnożenie – jedno z działań w strukturach algebraicznych takich jak pierścień czy ciało, a także między elementami ciała i przestrzeni liniowej nad tym ciałem. W grupach mnożeniem nazywamy działanie grupowe w zapisie multiplikatywnym. W tych strukturach mnożenie powinno spełniać odpowiednie aksjomaty (np. przemienności, łączności, rozdzielności względem dodawania itp.)

[edytuj] Oznaczenia

Mnożenie oznacza się na ogół symbolem kropki, np. 2 \cdot2 = 4, czasami w miejsce kropki używa się znaku iksa: 3 \times 4 = 12, zaś w zapisach związanych z programowaniem przyjęło się używanie symbolu gwiazdki: a: = b * c (z powodu łatwej osiągalności z klawiatury).

Jeśli nie prowadzi to do nieporozumień, symbol mnożenia w ogóle się pomija, pisząc w miejsce a \cdot b po prostu ab.

Iloczyn wielu czynników często zapisuje się korzystając z uproszczonej notacji: zamiast a_1 \cdot a_2 \cdot \dots \cdot a_n używamy symbolu \prod (duża grecka litera pi) pisząc wtedy \prod_{i = 1}^n a_i.

[edytuj] Element neutralny

Mnożenie może mieć element neutralny – oznaczany zazwyczaj symbolem 1 i nazywany jedynką mnożenia – czyli element taki, że 1 \cdot a = a \cdot 1 = a \quad \forall_a.

Jeżeli a jest elementem zbioru ze zdefiniowanym działaniem mnożenia, to element b taki, że a \cdot b = 1 nazywa się elementem odwrotnym i oznacza symbolem a − 1. W zbiorze, w którym dla każdego niezerowego elementu istnieje element odwrotny, można określić dzielenie (np. w ciele).

[edytuj] Zobacz też