Żyła

Główne żyły człowieka.

Żyły (łac. venae) – wszystkie naczynia krwionośne prowadzące krew do serca. Najczęściej jest to krew odtlenowana. Tylko w wypadku żył płucnych i pępowinowych jest to krew natlenowana.

Naczynia żylne mają cienką warstwę mięśniówki gładkiej, ściany wiotkie, przez co ich przekrój jest owalny. Żyły mogą posiadać zastawki zapobiegające cofaniu się krwi. Prowadzą krew z obwodu do serca. Zależnie od tego gdzie żyły prowadzą krew ma ona różny kolor. Jeżeli z obwodu do serca, do przedsionka prawego prawej komory - krew jest ciemnowiśniowa. Wynika to z tego, że jest ona pozbawiona tlenu oraz bogata w produkty przemiany materii. W żyłach idących od płuc ku przedsionkowi lewemu - krew jest jasnoczerwona, mocno natlenowana.

Większe żyły

• żyła główna górna i dolna vena cava superior et inferior,
• żyła nieparzysta, nieparzysta krótka vena azygos, hemiazygos,
• żyła wrotna vena portae,
• żyła szyjna wewnętrzna i żyła szyjna zewnętrzna vena iugularis interna et externa.

Budowa ściany żyły:

• błona zewnętrzna
• warstwa mięśniowa
• śródbłonek

Żyły krążenia wielkiego dzielimy na 2 grupy:

• żyły głębokie (towarzyszące tętnicom)
• żyły powierzchowne (niezależne od tętnic)

Zobacz też

• tętnica
• układ naczyń żylnych
• Żylak

Bibliografia

• Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka T. III. Warszawa: PZWL, 1974, s. 143. ISBN brak. 

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.