Żyła szyjna zewnętrzna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żyły głowy i szyi.

Żyła szyjna zewnętrzna (łac. vena jugularis externa) – naczynie żylne położone na bocznym obwodzie szyi, odprowadzające krew głównie ze skóry głowy i okolicy twarzy.

Żyła powstaje z połączenia tylnej części ż. zażuchwowej z ż. uszną tylną, blisko kąta żuchwy i tuż poniżej (albo wewnątrz) ślinianki przyusznej. Biegiem swym kreśli linię od kąta żuchwy do środka długości obojczyka. Na swym końcu przebija powięź szyi (blaszka powierzchowna i przedtchawicza) i uchodzi do ż. podobojczykowej (czasem do ż. ramienno-głowowej lub ż. szyjnej wewnętrznej) przed m. pochyłym przednim. Usytuowana jest nad m. mostkowo-obojczykowo-sutkowym, zaraz pod skórą i powięzią powierzchowną wraz z m. szerokim szyi. Krzyżuje po drodze n. poprzeczny szyi, biegnąc równolegle do n. usznego wielkiego.

Żyła posiada zastawki zlokalizowane przy ujściu, nie zapobiegające jednak cofaniu się krwi (możliwość nastrzykiwania naczynia w obydwu kierunkach). Błona zewnętrzna naczynia przytwierdzona jest do otaczających ją powięzi i mięśni, przez co nie zapada się i stale zachowuje światło.

Dopływy[edytuj | edytuj kod]

Oprócz współtworzących ją naczyń, wyróżnia się zwykle następujące dopływy:

  • ż. szyjna zewnętrzna tylna (v. cervicalis externa posterior)
  • ż. potyliczna (v. occipitalis)
  • ż. nadłopatkowa (v. suprascapularis)
  • żż. poprzeczne szyi (vv. transversae colli a. cervicis)
  • ż. szyjna przednia (v. jugularis anterior)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Susan Standring: Gray's Anatomy. Elsevier, 2005, s. 551. ISBN 0-443-07168-3.
  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia Człowieka. T. III. Warszawa: PZWL, 1993, s. 373. ISBN 83-200-1628-2.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.