(137) Meliboea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
(137) Meliboea
Odkrywca Johann Palisa
Data odkrycia 21 kwietnia 1874
Nr kolejny 137
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Półoś wielka 3,1132 j.a.
Mimośród 0,221
Peryhelium 2,425 j.a.
Aphelium 3,801 j.a.
Okres obiegu
wokół Słońca
5,51 lat . dni
Śr. prędkość 16,66 km/s
Inklinacja 13,43°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 145,4 km
Masa 3,2 × 1018 kg
Średnia gęstość  ? g/cm3
Okres obrotu 15,13 h
Albedo 0,050
Jasność absolutna 8,05m
Typ spektralny Typ C
Średnia temperatura powierzchni ~158 K

(137) Meliboea – duża, bardzo ciemna planetoida krążącą w pasie głównym asteroid.

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

(137) Meliboea została odkryta 21 kwietnia 1874 w Austrian Naval Observatory (Pula, półwysep Istria) przez Johanna Palisę, jako druga z wielu odnalezionych później przez niego. Nazwa planetoidy pochodzi od Meliboi, która była okeanidą i matką króla Likaona w mitologii greckiej.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Planetoida krąży w średniej odległości 3,11 jednostek astronomicznych od Słońca (okres obiegu to ok. 5,49 roku). Jest obiektem o średnicy ok. 145,4 km (jeden pełny obrót wokół własnej osi wykonuje raz na 15,13 godziny). Jest największym obiektem rodziny planetoidy Meliboea. Spośród całej rodziny jedynie (791) Ani dorównuje jej rozmiarami.

Składa się najprawdopodobniej z węglanów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… | Poprzednia planetoida | (137) Meliboea | Następna planetoida | …