(216) Kleopatra
| (216) Kleopatra | |
 Radarowe zdjęcie 216 Kleopatra |
|
| Odkrywca | Johann Palisa |
| Data odkrycia | 10 kwietnia 1880 |
| Nr kolejny | 216 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Pas główny |
| Półoś wielka | 2,793 j.a. |
| Mimośród | 0,252 |
| Peryhelium | 2,089 j.a. |
| Aphelium | 3,496 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 245 dni |
| Śr. prędkość | 17,82 km/s |
| Inklinacja | 13,13° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 217×94×81 km |
| Masa | ok. 3 × 1018 kg |
| Średnia gęstość | ok. 3,6 g/cm3 |
| Okres obrotu | (5 h 23 min 6 s) h |
| Albedo | 0,116 |
| Jasność absolutna | 7,3m |
| Typ spektralny | Typ M |
| Satelity naturalne | Alexhelios Cleoselene |
216 Kleopatra – planetoida z pasa głównego okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 245 dni w średniej odległości 2,79 j.a.
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
Została odkryta 19 kwietnia 1880 roku w Austrian Naval Observatory (Pula, półwysep Istria) przez Johanna Palisę. Nazwa planetoidy pochodzi od Kleopatry, ostatniej królowej Egiptu.
Właściwości [edytuj]
Była to pierwsza planetoida przebadana wiązką radiową, wysłaną z potężnego radioteleskopu w Arecibo (Portoryko). Okazało się, że ma ona bardzo ciekawy kształt – przypomina kość lub hantle do ćwiczeń siłowych. Asteroida ta należy do grupy planetoid żelaznych – stosunkowo rzadko występujących. Średnia gęstość planetoidy wynosi 3,6 g/cm³.
Naturalne satelity [edytuj]
24 września 2008 roku zidentyfikoano w pobliżu tej planetoidy jej dwa księżyce. Ich nazwy to Alexhelios (S/2008 (216) 1) oraz Cleoselene (S/2008 (216) 2). Pierwszy z nich ma rozmiary 5 km i okrąża ciało macierzyste w odległości ok. 775 km w czasie 4,2 dnia. Drugi to obiekt o rozmiarach 3 km, który na jeden obieg wokół planetoidy potrzebuje ok. 1,4 dnia, a jego średnia odległość od niej wynosi 380 km[1].
216 Kleopatra powstała na skutek połączenia się ze sobą odłamków, które pozostały po kolizji dużej planetoidy żelazno-skalistej. Kolizja ta miała miejsce w dalekiej przeszłości Układu Słonecznego. Do kolejnego zderzenia doszło około 100 milionów lat temu gdy planetoida została uderzona przez kolejny obiekt pod bardzo dużym kątem. Uderzenie nadało planetoidzie bardzo szybką rotację oraz w konsekwencji spowodowało utworzenie jej bardzo wydłużonego kształtu. Doprowadziło również do wyrwania pierwszego z jej dwóch księżyców. Drugi księżyc odłączył się od planetoidy znacznie później, około 10 milionów lat temu[2].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
- 216 Kleopatra w bazie JPL
- Diagram orbity 216 Kleopatra
- Informacje o układzie planetoidy 216 Kleopatra
