216 Kleopatra
| (216) Kleopatra | |
Radarowe zdjęcie 216 Kleopatra |
|
| Odkrywca | Johann Palisa |
| Data odkrycia | 10 kwietnia 1880 |
| Nr kolejny planetoidy | 216 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Pas główny |
| Mimośród | 0,252 |
| Peryhelium | 2,089 j.a. |
| Aphelium | 3,496 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4,67 lata . dni |
| Średnia prędkość orbitalna |
17,82 km/s |
| Nachylenie orbity względem ekliptyki |
13,13° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 217×94×81 km |
| Masa | ok. 3 × 1018 kg |
| Średnia gęstość | ok. 3,5 g/cm3 |
| Okres obrotu wokół własnej osi |
5,385 h |
| Albedo | 0,116 |
| Jasność absolutna | 7,3m |
| Typ spektralny | Typ M |
| Satelity naturalne | S/2008 (216) 1 S/2008 (216) 2 |
216 Kleopatra – planetoida z pasa głównego.
Spis treści |
[edytuj] Odkrycie
Została odkryta 19 kwietnia 1880 roku w Austrian Naval Observatory (Pula, półwysep Istria) przez Johanna Palisę. Nazwa planetoidy pochodzi od Kleopatry, ostatniej królowej Egiptu.
[edytuj] Właściwości
Była to pierwsza planetoida przebadana wiązką radiową, wysłaną z potężnego radioteleskopu w Arecibo (Portoryko). Okazało się, że ma ona bardzo ciekawy kształt – przypomina kość lub hantle do ćwiczeń siłowych. Asteroida ta należy do grupy planetoid żelaznych – stosunkowo rzadko występujących. Być może jej kształt sugeruje wielokrotne zderzenia z przeszłości albo wcześniejszą podwójność.
[edytuj] Naturalne satelity
24 września 2008 roku zidentyfikoano w pobliżu tej planetoidy jej dwa księżyce. Ich prowizoryczne oznaczenia to S/2008 (216) 1 oraz S/2008 (216) 2. Pierwszy z nich ma rozmiary 5 km i okrąża ciało macierzyste w odległości ok. 775 km w czasie 4,2 dnia. Drugi to obiekt o rozmiarach 3 km, który na jeden obieg wokół planetoidy potrzebuje ok. 1,4 dnia, a jego średnia odległość od niej wynosi 380 km.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- 216 Kleopatra w bazie JPL
- Diagram orbity 216 Kleopatra
- Informacje o układzie planetoidy 216 Kleopatra