2867 Šteins

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
(2867) Šteins
Odkrywca Nikołaj Czernych
Data odkrycia 4 listopada 1969
Nr kolejny planetoidy 2867
Charakterystyka orbity (J2000)
Występowanie
planetoidy
Pas główny
Średnia odległość
od Słońca
2,3636 j.a.
Mimośród 0,1457
Peryhelium 2,0191 j.a.
Aphelium 2,7081 j.a.
Okres obiegu
wokół Słońca
3 lat 232 dni 7 godzin
Średnia prędkość
orbitalna
19,37 km/s
Nachylenie orbity
względem ekliptyki
9,94°
Charakterystyka fizyczna
Średnica 5,9 × 4,0 km
Okres obrotu
wokół własnej osi
(6 h 2 min 56 s) h
Albedo 0,35 ± 0,05
Jasność absolutna 12,9 m
Typ spektralny Typ E
Średnia temperatura powierzchni ~181K

2867 Šteinsplanetoida z grupy pasa głównego asteroid.

Spis treści

[edytuj] Odkrycie i nazwa

Została odkryta 4 listopada 1969 roku w Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznyj na Krymie przez Nikołaja Czernycha. Nazwa planetoidy pochodzi od Kārlisa Šteinsa, łotewskiego astronoma. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (2867) 1969 VC.

[edytuj] Orbita

2867 Šteins okrąża Słońce w ciągu 3 lat i 232 dni, w średniej odległości 2,36 j.a. Mimośród jej orbity wynosi 0,1457. Płaszczyzna jej orbity nachylona jest do ekliptyki pod kątem 9,94°.

[edytuj] Badania 2867 Šteins

We wrześniu 2008 roku planetoida była obiektem badań sondy kosmicznej Rosetta. 4 sierpnia 2008 sonda rozpoczęła kampanię obserwacyjną planetoidy za pomocą kamer zainstalowanych na pokładzie. 5 września sonda znalazła się w odległości 800 km od planetoidy przelatując koło niej z prędkością względną 8,6 km/s. Do naukowych celów przelotu koło asteroidy należało badanie jej właściwości fizycznych i chemicznych, badanie kinematyki planetoidy (rotacji wokół własnej osi) a także porównanie powierzchni 2867 Šteins z powierzchniami innych planetoid oraz badanie interakcji wiatru słonecznego z asteroidą.

W wyniku badań rozmiary planetoidy określono na 5,9 × 4 km. Albedo planetoidy wynosi 0,35. Na podstawie wykonanych zdjęć stwierdzono że cała powierzchnia asteroidy pokryta jest kraterami. Odkryto 23 kratery o średnicy ponad 200 m, z których największy z nich ma średnicę wynoszącą blisko 2 km[1].

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Przypisy

  1. http://sci.esa.int/science-e/www/object/index.cfm?fobjectid=43361

[edytuj] Linki zewnętrzne

... | Poprzednia planetoida | 2867 Šteins | Następna planetoida | ...
Utwórz książkę