300 mil do nieba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
300 mil do nieba
Gatunek obyczajowy
psychologiczny
Data premiery Polska 30 października 1989
Ziemia 10 listopada 1989
Kraj produkcji DaniaDania
FrancjaFrancja
PolskaPolska
Język polski
duński
Czas trwania 105 min
Reżyseria Maciej Dejczer
Scenariusz Cezary Harasimowicz
Maciej Dejczer
Główne role Wojciech Klata
Rafał Zimowski
Kama Kowalewska
Muzyka Michał Lorenc
Zdjęcia Krzysztof Ptak
Scenografia Wojciech Jaworski
Kostiumy Dorota Roqueplo
Montaż Jarosław Wołejko
Produkcja Zespół Filmowy Tor
Nagrody Złote Lwy na 15. FPFF
Europejska Nagroda Filmowa

300 mil do nieba – polski film z 1989 roku w reżyserii Macieja Dejczera oparty na prawdziwej historii. Scenariusz został napisany przez Cezarego Harasimowicza i Macieja Dejczera. Muzykę do filmu skomponował Michał Lorenc. Film został uznany za najlepszy młody film europejski 1989 roku.[1]

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film jest dramatem społeczno-politycznym osadzonym w Polsce, w 1985 roku. Dwóch chłopaków postanawia uciec za granicę, ukrywając się pod samochodem ciężarowym. Rodzina żyje w bardzo ciężkich warunkach. Ojciec, nauczyciel historii, z powodu czynionych uwag politycznych zostaje wyrzucony z pracy. Bracia chcą przedostać się na Zachód, aby wspomóc rodziców i trafić do lepszego świata. W Danii trafiają do obozu dla uchodźców. Polskie władze za wszelką cenę chcą ściągnąć braci do Polski, jednak całą sprawą zainteresowała się dziennikarka, która wyemigrowała z Polski. Dzięki dziennikarce bracia uzyskują azyl. Na końcu targany przeciwstawnymi uczuciami ojciec rozmawiając z synami przez telefon wypowiada dramatyczne zdanie: „Jędrek, nie wracajcie tu nigdy”.

Inspiracja[edytuj | edytuj kod]

Film oparty jest na prawdziwych wydarzeniach – w 1985 roku bracia Zielińscy z Żyrakowa koło Dębicy, piętnastoletni Adam i dwunastoletni Krzysztof, ukryci pod samochodem ciężarowym przedostali się do Szwecji. Polskie władze za wszelką cenę starały się sprowadzić braci do Polski. Rodzice nie wystąpili z żądaniem ekstradycji, uważając, że powinni oni sami decydować o swoim losie. Rodzicom zawieszono prawa rodzicielskie, a bracia zamieszkali w szwedzkiej rodzinie zastępczej. Po uzyskaniu pełnoletności pozostali w Szwecji. Krzysztof skończył studia ekonomiczne w Sztokholmie i pracuje naukowo[2]. Film „300 mil do nieba” obejrzeli na Kongresie Praw Człowieka i Obywatela w Strasburgu w 1989 roku. W filmie miejsce ucieczki chłopców zmieniono na Danię[3].

Przypisy

  1. Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004. ISBN 83-7183-326-1.
  2. Wywiad z Krzysztofem Zielińskim z września 2006.
  3. 300 mil do nieba w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]